Xam (=roepnaam)

Het begin:

Xam is geboren op 24 april 2005 bij fokker M.M. Maas te Spijkenisse. Xam komt uit een nest van zeven waarvan zes reutjes en één teefje. De ouders van Xam zijn Vanda Banda Fenja en Demko Alma Lovag. Deze twee honden zijn door M.M. Maas gekocht bij een hongaarse fokker. De link van deze fokker staat bij de de links geplaatst. Wij hadden de eerste keus van dit nest en we zijn voor het eerst wezen kijken toen de pups twee weken oud waren. We waren gelijk verliefd, iets wat niet moeilijk is bij een nest met puppies. We hebben toen ook besloten er één van dit nest te nemen. We zouden een reu nemen waardoor we dus de keuze hadden uit zes reutjes. We zijn hierna elke week wezen kijken hoe het de puppies verging en of er al één tussen zat die ons het meest aansprak. Toen de puppies zes weken oud waren hadden we onze keuze vast gesteld en we hebben gekozen voor de grootste pup die ook het meest op ons afkwam. Het blijft moeilijk om uit zes van die pups er één uit te kiezen. We hadden al een voorkeur maar hebben toen gewoon eerste de zes bij elkaar gezet en elke keer één aflaten vallen waardoor we uiteindelijk toch bij onze eerste keus uit kwamen en dat is Xam.

Toen Xam dan eindelijk oud genoeg was (we zouden hem met acht weken krijgen maar omdat we de week ervoor vrij waren mochten we hem mee nemen toen hij zeven weken was) konden wij hem eindelijk mee naar huis nemen. Alles stond al klaar want de week ervoor was ons pakket van Witjes verzendhuis binnen gekomen waar we de meeste spullen besteld hadden.

Xam hebben we vanaf begin af aan gelijk laten wennen aan zijn bench en het is gelukkig geen moeilijke pup geweest qua slapen s'nachts. s'Avonds laat moetsten we hem dan uitlaten en de eerste nachten hebben we hem tussen door ook nog uitgelaten. Maar na de eerste twee weken kon hij de hele nacht al alleen zijn. Op die manier konden wij lekker doorslapen en hoefde meneer pas de volgende ochtend weer naar buiten.

Puppy-training:

Xam kregen wij net rond een periode dat wanneer hij oud genoeg was om aan de pupy-training deel te nemen heel veel hondenscholen een zomerstop hadden van meerdere weken. Zelf vonden we het geen optie om een aantal weken te wachten om met training te beginnen dus zochten we verder. Een kennis van mij gaf les op de Honden Vereniging Ridderkerk (H.V.R.) en die hadden maar twee weken zomerstop. Het was even rijden maar op die manier konden we al wel snel beginnen met Xam zijn training en dat hadden we er dan wel voor over.

Zo gezegd zo gedaan en na een aantal trainingen gedaan te hebben heeft Xam bij de H.V.R. zijn puppy diploma gehaald. We zaten met Xam in een leuke groep alleen wat groot (10 hondjes). Xam had al snel vriendjes gemaakt waarvan één in het bijzonder. DAt was namelijk zijn grote maatje Hugo (een hopjesvla met wit kleurige Beagle). Ik had een Beagle nog nooit met die kleuren gezien. Een heel erg mooi hondje en ook Xam vond hem geweldig.

Na de puppy-training zijn we verder gegaan met de jongen hondentraining maar daarover hier onder meer.

1e veldwerk training, 10 september 2005 Fijnaart

Op 10 september 2005 heeft Xam zijn eerste jachttraining gehad. Dit was om precies te zijn een veldwerktraining welke vanuit de Vizsla vereniging georganiseerd werd. Deze werd gehouden op een aantal velden te Fijnaart. Xam was de jongste hond van het stel en wilde op het veld niet heel erg ver van mij vandaan. Maar met de hulp van onze trainer wilde Xam toch al een beetje korte slagen maken. Maar omdat het vrij zwaar was voor Xam om over de stoppels te lopen en al helemaal door de bieten mocht hij niet te lang. Elke keer even een kort stukje puur om te kijken hoe hij het deed en om mij te leren hoe ik hier verder mee kon oefenen.

Het was een erg leuke dat met mooi weer alleen op het einde brak ineens een hele heftige regen en onweersbui uit en toen was het maar mooi dat we dicht bijde auto's stonden en snel konden gaan schuilen.

2e veldwerk training, 1 oktober 2005 Noord Sleen

Op 1 oktober 2005 heeft Xam weer mee gedaan met de veldwerktraining welke door de Vizsla vereniging georganiseerd werd. Dit keer moesten we iets verder rijden namelijk naar Noord-Sleen in het noorden van Nederland. We moesten dus vroeg uit de veren om er op tijd te zijn.

We werden hartelijk ontvangen door onze gastheer en vrouw in een loods van hun bedrijf. Daar stonden een aantal tafels en stoelen klaar met koffie, thee en wat lekkers erbij. Toen iedereen gearriveerd was kregen we een uitleg over hoe de dag er uit zou zien en wie in welke groep kwam.

Jonge hondentraining:

Toen we in Ridderkerk bij de H.V.R. met de jongen hondentraining verder gingen kwamen we er al snel achter dat doordat Xam de drukste van het stel was hij altijd als laatste een oefening mocht doen. Nadat ik dit een paar keer had aangegeven en ik verschillende tegenstrijdige adviesen had gekregen om hem rustiger te krijgen besloten we met deze training te stoppen. Omdat we met Xam verder wilde met jachttraining hadden we inmiddels naast de jonge honden training ook prive jachttraining. Hier leerde we zoveel meer als op de H.V.R. dat we daar alleen nog maar voor de gezelligheid naar toe gingen en dat is niet de bedoeling van een training.

Op dit moment hebben we dus alleen privé jachttraining en als het goed is gaat Xam binnenkort ook met een klasje mee naar de jachttraining.

Privé jachttraining:

Via een kennis van de H.V.R. kregen wij de tip dat als we verder wilde met Xam richting KNJV-training dat hij dan wel iemand wist. Hij trainde zelf namelijk ook bij onze trainster Marianne en had daar hele goede ervaringen mee. We hebben toen contact met Marianne gezocht en zijn er toen vor een training geweest en ik kan eerlijk zeggen dat er een wereld voor me open ging. Xam zat in ene periode dat hij heerlijk aan het puberen was en omdat ik op mijn vragen bij de HVR geen goede antwoorden had gekregen was ik blijven tobben. Dankzij Marianne ging ik mijn hond beter begrijpen en kreeg ik goede tips om de orde en de rust in huis weer terug te krijgen. Door de dominanie handelingen regelmatig terug te laten komen en ons aan de regels te houden die we van Marianne hadden mee gekregen werd Xam veel meer baasgericht. Hij ging beter luisteren en ik kan eerlijk zeggen dat we daar erg blij mee waren.

We trainen rustig verder en hopen in de toekomst een C-diploma binnen te slepen (om mee te beginnen).

1e Tentoonstelling, Leiden 1 april 2006

Xam heeft op 1 april mee gedaan aan zijn eerste show in Leiden. Het was wel spannend want we hadden het ook nog nooit eerder gedaan. We hadden Xam ingeschreven in de Jeugdklas en waren erg benieuwd wat de keurmeester van hem zou zeggen aangezien hij voor een Vizsla toch aan de grote kant is.

We werden aangenaam verrast toen we op de show er achter kwamen dat onze fokker (M.M. Maas) er ook was. Hij deed mee met Xam zijn ouders (Vanda Banda Fennja, moeder & Demko Alma Lovag, vader). Het was leuk om zijn ouders weer eens te zien. Ook toen we zagen hoe klein zijn moeder eigenlijk is ten opzichte van Xam.

We zaten met nog drie andere reuenin de Jeugdklas. Van de drie werd Xam tweede met een ZEER GOED. Opmerkingen die de keurmeester in het rapport gaf waren als volgt:

Reu van 11 maanden die in lichaam nog niet af is en wat hoog gesteld. Hoeking voor en achter net voldoende. Gangwerk is ruim en vlot maar nog erg los. ZEER GOED

We zijn erg trots op onze knul en gaan nog wel wat oefenen op het voorbrengen en het lopen in de ring want ook dat is toch een vak apart wat ook beoefend moet worden.

1e Veldwerk wedstrijd, 18 april 2006 Noordhoek

Op dinsdag 18 april heb ik samen met Xam onze eerste veldwerk wedstrijd gelopen. Het was een mooie dag met heerlijk weer een goede wind en een goede keurmeester. Helaas wilde Xam deze dag niet laten zien wat hij kon. Mogelijk kwam dat door dat ik spanning (van zenuwen) op de hond overbracht. Hij heeft deze dag twee keer een loop gehad. De eerste loop zat er geen wild in het veld en ging Xam met zijn neus aan de grond door het veld. De tweede loop leek hij ook niet te jagen totdat hij een haas opstoote en hier +/- 2 km achterna ging en de haas kwijt was geraakt.

Ik baalde hier in eerste instantie van omdat ik hem kwijt was maar de keurmeester vertelde mij dat het helemaal niet erg hoefde te zijn al de hond een keer achter een haas aan gaat. 1 het zorgt ervoor dat de hond wakker wordt voor het wild en wanneer de hond geen succes heeft met het vangen van de haas zal dit ook een les zijn.

Het was al met al een zeer leerzame dag en helaas geen eervolle vermelding of kwalificatie. Maar het was zijn eerste wedstrijd dus we waren al lang blij met deze ervaring.

3e Veldwerk training, 22 april 2006 Fijnaart

Het was na de eerste veldwerkwedstrijd toch wel fijn dat we nog een veldwerk training konden doen voor we de tweede wedstrijd zouden hebben. Deze dag hebben we getraind in Fijnaart met Johan Kraay als trainer. We hebben er weer veel van opgestoken en waar we erg blij mee waren is dat Xam deze dag liet zien wat hij kon. Hij maakte ,volgens Johan Kraay, hele mooie slagen had een goede kophouding, mooie gangen en gedrevenheid. Al met al kreeg onze knul mooie complimenten en werd er tegen ons gezegd dat we met Xam goud in handen hadden en dat het zeker de moeite waard is om met hem verder te gaan met veldwerken....iets wat we dus ook zeker gaan doen.

2e Veldwerk wedstrijd, 25 april 2006 Steenbergen

We waren reserve op de lijst maar door een aantal uitvallers konden we toch mee doen met deze wedstrijd. We hadden heerlijk weer en hebben het erg naar onze zin gehad.

Xam mocht als derde aan een loop beginnen. Deze loop was in een boomgaard waarbij ik de fout maakte om verkeerd te lopen. Ik had de wind verkeerd ingeschat en het lukte mij niet om Xam hier echt aan het jagen te krijgen helaas kregen we op deze loop ook geen wild waarop Xam zou kunnen voorstaan. De tweede loop kreeg Xam na de derde slag al een haas op zijn pad waar hij achteraan ging dus deze loop was al snel voorbij helaas..... Maar gelukkig kregen we nog een derde loop en het was erg jammer dat er geen wild in het veld zat want hij liep super mooie brede slagen en op een goede snelheid door het veld en dat vlka nadat hij achter de haas aan was geweest. Ik dacht dat die is wel moe...nou mooi niet want we hebben echt een heel groot stuk veld afgelopen en Xam was echt mooi aan het jagen......Jammer genoeg was één goede loop niet genoeg voor een eervolle vermelding maarja we weten dat hij het kan en gaan hier gewoon mee verder. Want als je hem dan echt zo door het veld ziet jagen dan wordt ik toch heel reg trots......

2e Tentoonstelling, 14 mei 2006 Echt

Tijdens de Jachthondenshow in Echt hebben wij ook mee gedaan met Xam. dit was voor hem en voor ons de tweede tentoonstelling en we hebben nog veel te leren....

Xam is tweede geworden in de jeugdklasse voor de reutjes (er deden er maar twee mee) en hij kreeg een ZG.

Xam was erg enthousiast en tijdens het rondje kreeg ik hem niet in draf en heeft hij alleen maar gesprongen. Iets wat erop duidt dat we hier veel meer mee zullen moeten oefenen. Met het staan ging het eerst wel goed maar de andere reu vond hij erg interessant dat hij er steeds naartoe wilde. Hiervoor had ik nog even met hem gespeeld voor we de ring in moesten en daarvoor had hij lekker liggen slapen in het tentje.

Dus ik denk dat het een kwestie van oefenen moet worden. Ik heb hier en daar nog wat goede tips mee gekregen dus we gaan er mee aan de slag.

Dit is wat erop Xam's rapportje stond:

A tall junior dog, with nice body proportions. Excellent head, good expression. Good neck, needs better angulation in the front, short croup, enough bone, god color. Happy temperament. Difficult to acces his movement. VERY GOOD

Al met al zijn we zeer blij met dit rapport en we hopen dat we tijdens de volgende show in Hulten wel zijn gangen goed kunnen laten zien.

De Vizsladag 3 juni 2006 Dongen

Maartje, Xam en ik waren er al vroeg om 8.25, we deden namelijk mee aan het basis examen waarbij er 5 jachtproeven gedaan moesten worden.

Dit examen bestond uit de volgende proeven:
1) kort apport te land
2) houden van de aangewezen plaats (2 min uit zicht)
3) kort apport uit diep water (met schot)
4) los en aangelijnd volgen
5) vooruit sturen en komen op bevel.

Wij hebben de proeven ook in deze volgorde gelopen. Afgelopen week heb ik veel met Xam getraind en het enige waar ik tegen op zag was het apport uit met water met schot. Dit omdat Xam sinds hij 11 maanden is ineens bang is van het schot. Meestal wil hij dan weg of ergens gaan schuilen.

Het apport te land ging erg goed...dit was met een voor hem onbekende dummy (hebben we nog niet vaak getraind) en hij stoof erop af en kwam in één rechte lijn weer terug en gaf hem staand af..erg mooi en ik was hier erg trots op. (hier kregen wij een 8 voor)

Het houden van de aangewezen plaats ging ook erg goed hij bleef mooi liggen. (ook hier kregen wij een 8 voor)

Daarna kwam het apport uit het water met het schot. Voor dat de proeve begon moest ik Xam dus netjes naast mij neer zetten en aflijnen. Daarna volgende het schot en moest hij de dummy uit het water halen.
Xam stribbelde al tegen bij het neer zetten en was merkbaar niet op zijn gemak. Ik heb toen we de proeve gestart maar bij het vallen van het schoot ging hij schuilen achter de tafel van de keurmeester met als gevolg een diskwalificatie voor dit onderdeel. (0 punten)

Hierna kregen we nog het los en aangelijnd volgen en het vooruitsturen en komen op bevel. Xam was nog erg onder de indruk van het vorige onderdeel en was bij het aanlopen naar de proeve ook niet op zijn gemak. Het eerste deel van de proeve ging goed hij liep nestjes aan de lijn het achtje met mij. Daarna los ook goed tot we bij de laatste draai van het achtje kwamen en er nog een schot viel verderop. Toen ging hij ervan door dekking en een teefje zoeken bij de andere mensen die stonden te wachten. (gevolg diskwalificatie (0 punten). Daarna moest ik hem nog vooruitsturen en laten komen maar dit wilde ook niet lukken ik kreeg hem niet eens met zijn hoofd in de goede richten en dus heb ik zelf deze proeve niet laten doorgaan. Het was anders ook niet gelukt. resultaat 0 punten

Van de in totaal 50 te behalen punten hebben we er 16 gehaald...ach de onderdelen die we gehaald hebben hebben we goed gehaald en de andere onderdelen tja meer oefenen (terwijl Xam het gewoon kan) en we gaan nu weer hard aan het werk om hem aan het schot te laten wennen.

Daarna hebben we ook nog mee gedaan aan de Exterieur-keuring. Hierbij liep hij dit keer wel goed en bleef xam ook mooi staan zodat de keurmeester hem goed kon beoordelen.

Dit was wat de keurmeester over Xam zei:
Reu van 13 maanden, Krachtige iets forse reu met wel goede verhoudingen. Mannelijk hoofd, met wat veel lip, zag oog graag iets donkerder. Krachtige romp en ledematen met evenredige hoekingen voor en achter. Gaat met ruime pas toont nog los.

ZEER GOED.....

Hier waren we natuurlijk erg blij mee. De keurmeester zei zelf nog tegen mij dat omdat Xam zo'n grote hond is hij wat langer doet over het volgroeien en waarschijnlijk met 2-3 jaar pas echt af is. En wanneer Xam zo blijft doorgroeien ook qua bespiering dat we dan een uitmuntend mooie reu krijgen.

Dus daar was ik helemaal blij mee zoals jullie wel zullen begrijpen.

2e buiten tentoonstelling, 17 juni 2006 Hulten

Op zaterdag 17 juni zijn we met Xam naar de buitenshow in Hulten geweest van KC de Baronie. Het weer was super. Zo lekker dat menig deelnemer verkoeling opzocht in de schaduw van één van de grote tenten, een parasol of partytent. Zelf waren wij er met een gezellige club van het Vizsla forum. Dit was maar goed ook want onze Vizsla kortharen waren pas aan het einde van de dag aan de beurt.

Al met al was het een gezellige boel en Xam werd eerste in de jeugdklasse van de reuen......( hij was ook de enige deelnemer in deze klasse).

Hieronder het rapport wat de keurmeester over Xam zei:

Flinke reu met aantrekkelijk totaalbeeld, prima belijnd hoofd wat een tikje droger mocht. correct gebit attend gedragen behang. Mooie halslengte, goede schouders, opperarm kon schuiner. Staat goed op de benen, Moet in front en lichaam nog uitzwaren, bekken wat sterk hellend. Zag graag wat meer knie hoeking, goed gedragen staart, mooie voeten, warme kleur en prettig temperament. Zijn gangen zijn ok maar hij heeft nog weinig steun in de ellebogen. ZEER GOED

HD-foto's laten maken, 26 juni 2006 Berghem

Dinsdag 26 juni zijn wij op aanraden van een vriendin van ons mee gegaan naar haar Dierenarts om daar röntgenfoto's te laten maken van Xam's heupen. Dit doen wij niet omdat hij problemen met zijn heupen heeft maar omdat we zelf erg benieuwd zijn hoe zijn heupen zijn ontwikkeld. Het voordeel van de dierenarts waar we nu zijn geweest is dat deze digitale röntgen-apparatuur heeft waarmee de heupen gefotograveerd worden. Je kunt hierdoor direct zien of de foto wel/niet goed gemaakt is. Van de drie foto's die gemaakt werden is de beste uitgekozen om in te sturen naar de Raad van Beheer. Deze hebben hem afgelopen vrijdag binnen gekregen en zodra de beoordeling bekend is zal dat hier weer te lezen zijn.

Op ons forum is ook een foto-topic gewijd aan deze dag met een leuke serie foto's zodat u goed kan zien hoe het maken van dit soort foto's in zijn werk gaat. Het ziet er niet echt prettit uit voor een hond. De houding waarin Xam moest liggen is erg onnatuurlijk maar hij heeft zich voorbeeldig gedragen en lag zelfs ontspannen op tafel terwijl de assistente hem over zijn buikje krielde.....

HD-uitslag is binnen, 12 juli 2006

Na een paar weken wachten is het dan vandaag zover. Toen we in de brievenbus keken zagen we dat er een brief van de Raad van Beheer tussen de post zat. Voorzichtig werd de envellope opengemaakt en we zagen dat het certificaat erin zat.

Bij het lezen van het certificaat werden we heel erg blij Xam's heupen zijn goed gekeurd met een HD-A als uitslag, Norbergwaarde 30 en botafwijking 0.

Wij zijn dus zeer blij met dit resultaat en zeer trots op onze knul dat hij zich toen tijdens het maken van de foto's zo goed gedragen heeft.

Vierde veldwerktraining, 26 augustus 2006

Het was weer eens zover Xam en ik gingen weer een dagje naar het Noorden, om daar deel te nemen aan onze vierde veldwerktraining. Omdat ik en Xam dit jaar ons voor vier veldwerkwedstrijden hebben ingeschreven proberen we zoveel mogelijk te trainen en verschillende velden te lopen. We waren dus ook erg blij dat we dit jaar weer met een training mee konden doen omdat we dan weer eens in de bieten kunnen trainen. Die vind je niet zo snel om in te trainen. De meeste boeren vinden het niet leuk als je zomaar even met je hondje hun veld in loopt.

Clubmatch Vizsla-Vereniging, 03 september 2006

Het weer kon beter maar de gezelligheid zorgde ervoor dat dit weer een geslaagde dag was geworden. We moesten weer vroeg uit de veren maar daar wen je aan als je vaak wat met je hond doet. Dit jaar werd de clubmatch georganiseerd in Woudenberg in de binnenbak van een manege. Xam en ik mochten gelijk beginnen in de jeugdklasse van de reuen. We waren met negen honden in de ring en wij waren bijna als laatste aan de beurt om gekeurd te worden. Toen we eenmaal aan de beurt waren was Xam weer erg enthousiast en Xam vond de keurmeester erg lekker ruiken want hij wilde steeds naar haar toe. Ik heb hem toch nog mooi weten neer te zetten en het lopen was wat minder. Xam had weer de neiging om op te springen en dat was net niet de bedoeling. Hier onder ons keurrapportje van deze dag:

Very big and strong dog. Good head nice eyes good topline, little bit short and sloppy croup short upperarm, good angulations. Moves well but passed out a little bit. VERY GOOD

Eerste najaars veldwerkwedstrijd, 08 september 2006

Eindelijk was het dan zover, onze eeste najaars veldwerkwedstrijd. We mochten dit keer mee doen met de wedstrijd in Tholen welke werd georganiseerd door de Nederlandse vereniging van de Duitse staande langhaar. Onze keurmeester op deze dag was Cor Woets. De dag begon goed met erg mooi weer mooie velden en de honden die voor ons liepen bij de eerste loop wisten allemaal voor wild te komen. Niet alle honden wisten erop te scoren maar er was wild en daar ging het om. Xam en ik moesten voor onze eerste loop een bietenveld in welke niet zo breed was. Xam heeft daar een mooie nette loop laten zien en ik heb een aantal tips kunnen toepassen die ik tijdens de laatste training had gekregen. Op een gegeven moment liep Xam iets te ver naar voren en omdat ik niet wilde dat hij veld zou overslaan omdat daar wild kon zitten floot ik hem terug. Tijdens het terug lopen liep hij op een fazanten Haan en helaas heeft hij deze niet voor gestaan maar eruit gelopen. Dus onze eerste loop was goed alleen geen punt kunnen maken. Onze tweede loop hadden we in een mooie begroeiing van een planten soort waarvan ik de naam even kwijt ben. Ik gooide Xam los. Xam liep 15 meter en begon verwaaiing te krijgen en te tekenen op het wild. Hij trok iets aan en stond voor. Ik snel naar Xam toegelopen en samen probeerde ik het wild te tonen door het te laten vliegen en ook dit lukte. Ik had alleen de fout gemaakt om iets voor de hond te lopen......Maar het was goed genoeg voor een derde plaats met een kwalificatie GOED in de jeugdklasse. Met een zeer goed gevoel zijn we na de uitreiking weer naar huis gereden en ik kan niet wachten tot de volgende wedstrijd.

Tweede najaarsveldwerkwedstrijd, 19 september 2006

Het was weer vroeg uit de veren deze dag want we gingen weer jagen. Ik had er de hele week naar uitgekeken en hoopte dat het weer een mooie dag zou worden met mooie velden, veel wild en goed weer. Xam had er ook zin in en nadat de auto was ingeladen konden we gaan. Onderweg hebben we nog even met Lizska en Frits af gesproken en heb ik Xam nog even extra uitgelaten. En daarna op naar Steenbergen want daar was de wedstrijd. Onderweg begon het ineens te regenen en het eerste deel van de ochtend werd het erg nat. De eerste honden moesten het eerste veld lopen en hier werd helaas geen wild gevonden. In het tweede veld, een witlof veld maakte de hond voor ons een punt,....er zat dus wild. Xam had het ook al door en werd wat ongeduldig. Op het teken van de keurmeester werd hij geslipt en hij ging gelijk jagen. Hij was goed en fel aan het werken en op een gegeven moment draait hij om en staat voor. Ik loop er snel naartoe en kom naast Xam te staan en wil hem laten couleren. Xam is daar nog erg voorzichtig in en waarschijnlijk is daardoor het wild ontkomen. We krijgen nog even de kans om Xam opnieuw in te zetten maar helaas vinden we het wild niet meer en de honden na ons ook niet. Tijdens Xam zijn tweede loop was hij minder fel en kregen we helaas weer geen wild voor ons. De volgende keer hopen we dat we weer wat kunnen laten zien maar al met al hebben we een hele mooie dag gehad en weer veel geleerd.

Xam op jacht, 21 september 2006

Vandaag mochten Xam en ik dan mee met een jager die ik ken. Het was voor ons beide de eerste keer dat we echt gingen jagen en ik had er erg veel zin in. Xam was vanochtend alleen niet zo lekker...hij was aan de dunne en was een beetje sloom toen ik hem in de auto deed. Eenmaal aangekomen bij zijn mooie jachthut hebben we een bakkie gedaan en heb ik kennis gemaakt met een tweede jager welke ook met een jonge hond (van jan 2005), een duitse draadhaar mee zou jagen. We hadden dus twee geweren en twee honden en ik dan...Dus we gingen het veld in en troffen mooie lappen grond met daarop dichte dekkingen met prikkelbosjes zoals je wel vaker in duinen aantrefd. Xam wilde niet echt los komen en jaagde de eerste 5 min even erg fel en ging even achter een konijn aan en daarna bleef hij dicht bij me en wilde maar af en toe de dekking in om te kijken wat erin zat. De andere hond ging ook steeds de dekking in om konijnen te zoeken en 4 keer is er een konijn uit de dekking gekomen welke door de geweren geschoten werden. Xam kent alleen wild uit de vriezer...en zo net aangeschoten warmwild is dan toch even anders. Dus Xam had het eerste konijn niet gezien toen ht geschoten werd en we liepen boven de wind dus ruiken kon hij hem ook niet... Dus ik ben samen met Xam opgelopen naar het konijn en toen hij het zag ging hij er naartoe en.......ging voorstaan op het konijn.....Toen gaf ik het commando apport maar Xam wist niet goed wat hij met dit warme wild aanmoest en stond een beetje te tutten. Toen vroeg ik of de andere hond anders even het apport kon halen om te kijken of Xam dan jaloers zou worden. De andere hond werd geslipt en toen deze in de buurt van Xam en zijn konijn kwam...pakte Xam het op en bracht het naar mij toe. Ik was best trots op hem al was niet geweldig hoe het ging maar zo voor een eerste keer niet slecht....Xam bleef flauw en heeft daarna nog één konijn kunnen aporteren. De andere twee waren voor de andere hond welke dit ook goed deed. Toen we klaar waren wilde ik Xam met een bak eten belonen maar hij wilde niet eten (niets voor Xam want normaal staat hij te springen alshij zijn bak ziet). Wij mochten de vier konijnen houden zodat we lekker met Xam kunnen trainen en dat gaan we nu ook zeker weer doen....en dan hopen we dat Xam het een volgende keer nog beter gaat doen. Toen ik afscheid genomen had en de jagers had bedankt met een flesje port ben ik even naar mijn ouders gereden... Ik haalde Xam uit de auto om even te laten plassen en ja hoor toen snapte ik het....Xam ging niet plassen maar heel erg overgeven en zijn maaltijd van de dag ervoor kwam er uit...Dat was de reden dat hij zou flauw was vandaag...maar na eenmaal flink gekotst te hebben knapte hij al een beetje op. Nu 4 uurtjes later heeft hij ook weer goed gegeten dus hopen dat hij zich weer beter voelt. Hier nog even een foto van Xam met zijn buit.

Derde najaarsveldwerkwedstrijd, 7 oktober 2006

Toen we wakker werden en naar buiten keken beloofde het weer niet veel goeds. Het regende en was de dag ervoor ook al erg nat geweest. Maarja vol goede moet Xam eerst even uitgelaten samen wat gegeten en toen de auto ingelagen en op naar Fijnaart want daar was het die dag te doen. Eenmaal aangekomen bleek dat het erg druk was. De parkeerplaats stond vol met auto's en de Fendertse Hoeve stond vol met voorjagers. Na wat uitleg van de organisatie zijn we de velden in gegaan. Xam en ik waren als tweede aan de beurt en we kregen een veld met groen bemesting voor onze eerste loop. Tijdens deze loop ging het niet zo lekker. Xam kwam helemaal niet los en ging niet echt bij me weg. Iets wat ik niet van hem gewend ben. Na een paar minuten rook hij iets maar aan zijn staart zag ik dat het geen wild was dus ik ging er niet op in en probeerde hem door te sturen. Vlak hierna werd ik door de keurmeester afgeblazen en heb ik Xam aangelijnd. Bij de keurmeester aangekomen vertelde hij mij dat hij mijn ondersteuning bij Xam heel erg miste. Ik porbeerde hem t weining te motiveren en hij had ook gezien dat Xam dit gewas niet gewent was. Dus na wat tips te hebben gekregen was dit onze eerste loop.

Bij onze tweede loop heb ik alle adviezen in de strijd gegooit en heb ik Xam erg gemotiveerd. Dit resulteerde in mooiere slagen (ik ben ze groter van hem gewent) welke mooi op snelheid genomen werden. Helaas kregen we ook ik dit veld geen wild voor ons maar de keurmeester was erg tevreden met wat ik met de tips gedaan had. Weer een ervaring rijker en wat geleerd.

16 november 2006, dagje wezen jagen, Europoort.

Nou vandaag dus weer mee gemogen en het was weer geweldig. We gingen naar een veld van ongeveer 70 meter breed. Met daarop veel heuvels, duindoornstruiken, brandnetels, bramen en nog veel meer dekking waarin het wild zich goed schuil kon houden.

De bedoeling van deze ochtend was om Xam weer een paar stukken wild te laten apporteren en als dat goed ging dan stoppen. Dit om zo elke keer het echte werken wat uit te bouwen.

We waren ongeveer 10 min bezig we hadden al een aantal konijnen gezien welke niet voor het geweer kwamen toen het eerste konijn geschoten werd.

Het konijn lag ongeveer een meter in de duindoornstruiken. Xam had hem niet gezien toen hij geschoten werd dus heb ik hem er heen gestuurd. Xam rook hem en dook de struik in en haalde het konijn eruit. Liet hem even los en kwam hem daarna netjes brengen.

Daarna weer verder gegaan en Xam heeft twee keer mooi voorgestaan op een fazanten haan en een hen. Deze werden niet geschoten en we zijn weer verder gegaan. Xam was lekker door de bosjes aan het rennen en hier en daar schoten er konijnen weg....

Ook heb ik nog een flinke haas zien weg schieten maar die had Xam niet gezien...die liep op dat moment aan de andere kant van de dijk.

Toen werd er aan de andere kant van de dijk nog een konijn geschoten en die haalde Xam ook mooi binnen.

En op het einde nog een mooie fazanten haan. Xam stond hem voor het geweer kwam erbij.....Xam liet hem op vliegen en de jager schoot hem.

Xam stoof erop af......en had hem gelijk met zijn poten vast en stond er met zijn bek overheen. Alleen deze wist hij nog niet goed te brengen....

Iets waar we dus weer lekker op kunnen gaan trainen voor de volgende keer.

Hier nog even een foto van Xam met het wild:

13 januari 2007, de apporteertraining is weer begonnen

Gisteren zijn Xam en ik weer begonnen met een apporteertrainingscursus. We trainen weer bij Marianne van Soest waar we eerst prive training hadden maar dit keer in een groep met nog vier andere hondjes. Ik was erg benieuwd hoe Xam het zou doen omdat hij nog weleens alle apporten voor zich zelf wil hebben. Dit heb ik gemerkt toen ik een paar keer samen met Sonja en Haplo was wezen trainen.

In het begin deed Xam dit dus ook. Elke keer als een andere hond het apport mocht halen begon hij te blaffen. Na wat handige tips van Marianne, geen aandacht geven-korte ruk aan de lijn en stukje de andere kan op lopen, was dit al snel over. Verder hebben we veel aan steadyness gedaan en wat basis dingen zoals, vooruitsturen, volgend, zoekapport in dichte dekking en een wild apport uit dichte dekking.

Al met al waren zowel ik als Marianne erg te spreken over Xam. Hij is erg vooruit gegaan en een stuk rustiger geworden. Nog negen lessen te gaan en dan maar eens kijken of we toe zijn aan een knjv proeve.

03 februari 2007, tentoonstelling in Eindhoven KC de Kempen

Het was vandaag weer zover. Nadat we een tijdje geen shows hadden gelopen maar wel ringtraining hadden gevolgd moesten we maar weer eens naar een tentoonstelling gaan met Xam. De Vizsla's werden gelijk als eerste gekeurd. Als eerste de draadharen en daarna de kortharen. Xam kwam uit in de gebruikshondenklasse en is daar tweede geworden met een Uitmuntend. We zijn daar erg blij mee zeker ook omdat er een mooi rapportje bij zat.

Nice head and eye, good neck and shoulder, well-bodied, moved well.

2 Excellent.

Dus hier waren we zeer blij mee....

17 februari 2007, veldwerktraining Cesky Fousek vereniging

Vandaag zijn Xam en ik naar een veldwerktraining van de Cesky Fousek vereniging geweest. Deze werd dit keer bij Driebergen georganiseerd en de trainers zijn Lotte van Dijk en Johan Kraay. We hadden prachtig weer en ruime grasvelden. Op de velden werden hier en daar in de ruigte (Griend) wat kooitjes met fazanten daarin verstopt.

Xam heeft twee lopen gehad....tijdens de eerste loop was hij de eerste min. even aan het rennen maar niet echt aan het jagen.....daarna snapte hij het weer de neus ging de lucht in en jagen maar. Hij liet mooi werk zien vergat hier en daar een stukje en toen halverwege het veld neus nog hoger de lucht in en ja hoor Fazant in de neus. Toen ging hij snel door naar het einde van het veld waar een kooi verstopt stond...hij vond de kooi maar tja gekooide fazanten zijn niet zo leuk als echte dus...hup meneer ging weer verder jagen. Toen ik daarna ook richting de kooi ging kwam Xam snel weer in de buurt om de kooi aan te wijzen. Na wat lovende woordjes was het dan gedaan met zijn eerste loop. Daarna nog genoten van alle andere hondjes die mochten lopen waaronder uiteraard veel Cesky's en één Bracco Italiano. De Bracco liet een mooi parcours zien alleen ook geen interese voor gekooide fazantjes...liet wel zien waar die verstopt was maar dat was het dan ook.

Tussen de middag hebben we heerlijk bij een boerderij genoten van verse erwtensoep en werden er nog wat zaken besproken over de hondjes en andere hondenzaken.

Na de middag zijn we weer het veld in gegaan. Xam moest dit keer lang wachten want hij mocht pas op het einde lopen. Wat wel leuk was is dat Xam in koppel moest lopen met de Bracco. We kregen een mooi groot veld voor ons met ongeveer in het midden een brede sloot van 4 meter en daarna nog een flinke lap grond van ongeveer 80 meter diep. Xam en de Bracco merkten beide dat ze niet alleen in het veld waren en je zag dat beide feller gingen jagen. Op een gegeven moment leek Xam net voor de sloot iets te ruiken. Bij ging het water over en stoof in één streep naar de ruigte op het eind van het land en schoot daar het bosje in. Ik heb me het schompes gelopen want tja je raad het al daar stond nog een kooi met een fazantje erin. Toen ik eenmaal in de ruigte was aangekomen stond Xam mooi voor bij het kooitje en was meneer natuurlijk weer super braaf....

Bij de nabespreking aan het einde van de dag werden de hondjes nogmaals besproken en toen heeft Lotte verteld dat Xam op ongeveer 120 meter de fazant heeft geroken en er toen in één streep op af was gegaan. Nou dat was wel heel leuk om te horen over je hondje zeker tussen al dat Cesky geweld. Al met al een zeer mooie dag geweest en we hebben er van genoten...straks nog één training voor de wedstrijden gaan beginnen. Ik kan bijna niet wachten.

27 maart 2007, Veldwerkwedstrijd Steenbergen

Vandaag was de wedstrijd in Steenbergen.

Het was een hele mooie dag met mooie velden voldoende wild en heerlijk weer.

Helaas hebben Xam en ik vandaag niet kunnen laten zien wat we kunnen. Xam wilde niet echt tot jagen komen in de velden die we toegewezen gekregen hadden en daardoor kregen we niet de kans om hem onder wild te brengen.

Dus de komende weken moeten we er even aantrekken en lekker veel gaan trainen.....hopelijk gaat het bij de volgende wedstrijden dan beter.

Na de wedstrijd nog even wezen kijken of hij fazantjes nog wel leuk vond. Hier zie je hem helemaal op scherpstaan net voor hij een veldje mocht aflopen waar ik zeker wist dat er een fazantje zat.

31 maart 2007, Veldwerkwedstrijd IJzendijke

Gisteren hadden Xam en ik onze tweede veldwerkwedstrijd van dit voorjaar.

Het was mooi weer alleen stond er een Oostenwind. Ik heb gisteren dus geleerd dat dat betekend dat de patrijzen dan moeilijk te vinden zijn en door de harde wind het ook lastig is voor de honden om tot scoren te komen.

Xam begon met zijn eerste loop op een tarwe veldje en wilde niet echt loskomen.....Dit terwijl hij op de dijk en naar het veld er erg veel zin in leek te hebben.

Dat was erg jammer maar er bleek ook geen wild op het veld te zitten.

Daarna voor de tweede loop liepen we over de dijk naar het veld toe en terwijl we naar de hoek van het veld liepen zag ik dat Xam op de dijk al tot twee keer toe voorstond. Ik wist dus bijna zeker dat er wild in het veld moest zitten en de spanning steeg.

Toen we in het veld waren gekomen had ik Xam los gelaten en liet hem het onderkantje van het veld lopen langs het slootje.

Xam dook alleen gelijk de sloot in. Ik dacht gelijk van grrr.....je gaat nu toch niet staan drinken. Dus ik floot hem terug en zette hem opnieuw in. Weer ging Xam de sloot in maar ik zag het hem niet om het drinken te doen was. Xam was druk bezig met zijn neus en aan het einde van de sloot kwam hij net niet tot staan en toen vloog er een fazante hen op.......

Ik was erg trots op hem omdat de hen op een hele moeilijke plaats zat en hij mij weer eens bewezen had dat zijn neus helemaal in orde is .

Xam ging even achter de fazante hen aan over de dijk over het prikkeldraad (met een mooie sprong). Daarna heb ik hem op de dijk aangelijnd en ben ik terug naar de keurmeester gelopen.

Daar mocht ik hem nog een keer inzetten en toen heb ik een domme fout gemaakt.

Ik zette hem weer langs het kantje in en Xam ging weer richting waar de fazant gezeten had en liep daar toen te rommelen op de warme plek. Ik heb dit te lang toegelaten en verzuimde om hem door te sturen en hem verder te laten jagen........Dus je raad het al.....toen werden we afgeblazen...

Dus ook in IJzendijke hebben we helaas kwalificatie in de wacht kunnen slepen en ik heb me best een beetje oplopen vreten. Helemaal toen ik er achter kwam dat ik zelf de fout had gemaakt.....

Maarja we hebben nog wat wedstrijden staan dus volgende keer maar weer beter....

Alleen daarna heb ik een stomme fout gemaakt...

21 mei 2007, onderzoek erfelijke oogafwijkingen.

Vandaag zijn Xam en ik naar de D.A. geweest om bij een oogspecialist een onderzoek te laten doen om te kijken of Xam belast is met erfelijke oogafwijkingen.

Xam vond het heel spannend en hij moest op een tafel waarvan de onderplaat een beetje bewoog. Hij is er dus maar lekker voor gaan liggen en liet alles heel goed toe.

Van te voren had hij wat druppels in zijn oog gekregen zodat de pupil zou verwijden. Dit is nodig om beter naar het oog te kunnen kijken.

Eenmaal op de tafel werd er eerst met een soort loepje voor het oog gekeken. Daarna werd het ligt uit gedaan en werd er met een soort van microscope in het oog gekeken.

De uitslag kregen we direct daarna.

Xam is geheel vrij bevonden van erfelijke oogaandoeningen dus dat was goed nieuws.

Deze test is een jaar geldig.

28 mei 2007, zweetwerktraining Ulventhout.

Vandaag dus wezen kijken bij een zweetwerktraining van een zweetwerkgroepje die in Ulvenhout traint. De groep bestond voornamelijk uit teckels, verder waren er ook nog twee parson terriërs en één Vizsla genaamd Xam.

Ik heb eerst met drie teckels mee gelopen, twee sporen in de beginnersgroep en één spoor in de gevorderden groep. Ik liep samen met de instructeur achter de voorjager en de hond en heb zo veel kunnen leren en veel vragen kunnen stellen. Zoiets is echt erg leuk want je ziet dan veel meer dan wanneer jezelf met een hond loopt want dan moet je al op zoveel dingen tegelijk letten.

Aan het einde van de training mochten Xam en ik een spoortje lopen om te kijken wat hij ermee zou doen.

Voordat je een spoor gaat lopen moet je eerst een soort van ritueel houden heb ik begrepen. Dus zo gezegd zo gedaan. We zijn naar de aanschotplaats gelopen daar aangekomen nam de trainer Xam even over en ik moest naar de wondbeet lopen om daar even interessant te doen om zo Xam's zijn aandacht te trekken. Daarna terug naar Xam en heel relaxed zijn tuig om gedaan. De lange lijn eraan gedaan en uitgelegd (zodat die niet gelijk na 10 meter in de knoop kan raken) en toen konden we beginnen.

Ik bracht Xam naar de aanschotplek en liep hem ruiken aan de wildbeet. Daarop begon hij lekker te snuffelen en voor we het wisten ging hij heel relaxed maar zeer geinteresseerd het spoor lopen. Het spoortje was niet heel erg lang (60 m) met twee haken erin. Ik dacht dat wordt rennen achter Xam aan maar het verbaasde mij dat hij heel rustig en geconcentreerd te werk ging en heel spoor vast het spoor uitliep tot aan de beloning (een stuk vel van een ree). Onderweg is hij twee keer even van het spoor afgelopen (ongeveer 3-4 meter) maar kwam dan snel zelf weer terug op het spoor.

Jullie begrijpen het misschien al wel. Xam en ik hebben er weer een nieuwe hobby bij. We hebben ons gelijk opgegeven voor de nieuwe cursus welke begin september van start zal gaan.
Dit wordt dus vervolgd en de komende periode gaan we gewoon wat spoortjes zelf oefenen om Xam aan het ritueel te laten wennen.

09 november 2007, Xam's eerste hazenjacht, Vinkeveen.

Gisteren was het dan weer eens zover. Xam en ik waren door een kennis uitgenodigd om mee te gaan met een hazenjacht. In totaal zouden er drie geweren en 2 honden met voorjagers zijn en nog 1 extra drijver.

We kwamen rond 13.00 aan op het jachtveld en na een korte uitleg van de jachthouder over hoe we zouden gaan lopen. Zo gezegd en zo gedaan. Ik liep achter mijn kennis aan met geweer en zo dreven we de stukken af. Op een gegeven moment kwam er een haas op tussen mij en het geweer en ik zei:"HAAS". Daarop zag het geweer de haas ook en schoot twee keer. Helaas was de haas ziek geschoten waardoor het niet gelijk dood was en nog verder liep. Ik hoorde het geweer roepen:"Hond los". Dus ik zet Xam in welke als een gek wegschiet en achter de haas aan gaat. De haas slaat een haak en Xam schiet er voorbij maar keerd snel weer om. Daarop zet hij de haas vast op de rand met de sloot. De haas staat rechtovereind en verdedigd zich uit volle macht. Xam is hiervan een beetje ontdaan en weet even niet hoe hij dit moet aanpakken. Daarop ben ik er snel naar toegerent en heb het haas vast gepakt en uit zijn lijden verlost.

Tja het was voor Xam de eerste keer dat hij mee mocht op de hazen en als zo'n beest dan op zijn achterpoten gaat staan schreeuwen tja dan is dat toch even wennen (Dus Bolle we hebben nog wat werk voor de boeg).

De andere hazen die geschoten werden kwamen allemaal netjes binnen In totaal hadden we eentableau van 9 hazen. Totaal zijn er zeker nog 50 gezien die niet voor het geweer waren gekomen.

Hier een foto van het tableau:

06 januari 2008, examen zweetwerk voor beginners, Ulventhout.

Vandaag was het dan zover voor Xam en mij. Na tien zeer leerzame lessen moesten we vandaag gaan laten zien wat we in al die keren geleerd hadden. Vandaag hadden wij namelijk ons examen voor deze cursus. Het spoor was voor de beginners 500 meter lang en voor dit spoor was even veel zweet(bloed) gebruikt als voor een echte proef.

Net als bij een proef liepen nu beide instructeurs Jan en Theo achter de combinatie's aan om deze tijdens het werken te beoordelen.

We hadden aan het begin van de ochtend allemaal lootjes getrokken en Xam en ik waren als 3e aan de beurt.

Ik had Xam al even uit de auto gehaald toen mijn voorganger nog bezig was heb hem nog even laten plassen enzo en even gespeeld en toen was het zover. Wij werden opgehaald en mochten mee.

Halverwege een blubberig modderpad (of was het nou andersom Theo?) was de aanschotplek (begin van het zweetspoor). Hier moet je dan even goed naar kijken om te kijken waar het dier geraakt is en om te kunnen beoordelen of het een lang spoor wordt (als het dier bij voorbeeld in een poot geraakt is kan het nog heel lang doorlopen) of een kort spoor wordt (als het dier in het hart of lever geraakt is kan het nooit ver zijn gekomen).

Op deze plaats zag ik wat snijhaar (haren van de vacht van het wild) liggen van de onderbuik en een klein beetje zweet maar niet veel. Het spoor ging gelijk van het pad af een greppeltje over door wat kreupelhout.

Dus ik naar Xam toen rustig afgelijnd en zijn zweetlijn om gedaan. Ik wilde nog zoek spoor zeggen maar dat was eigenlijk al niet meer nodig meneer wist precies wat er van hem verlangd werd en daar gingen we. Door dat de bodem erg nat was was het moeilijk om zweet terug te vinden op de grond. Xam liep mooi en spoorvast en ik ben dus maar goed op hem gaan letten om te kijken wanneer hij iets aan zou wijzen. Op een gegeven moment kwam hij voor een boom die om was gevallen te staan hij rook even en ging er toen overheen. Ik zag dat het stuk wild hier ook overheen was gegaan en dat er zweet op de boomstam was van de onderzijde van de buik.

Daarna ging Xam weer mooi verder tot hij een greppeltje oversprong. Ik dacht daar een wondbed te zien alleen bij nader inzien dichtbij zag ik geen snijhaar en/of zweet en/of een richting welke kant het wild opgegaan was. (later bleek dat Xam dit met zijn voorpoot had dichtgedrukt toen hij landde na de sprong over de greppel.

Op dat moment kreeg Xam verwaaiing en ipv dat re rechtsaf waren gegaan met het spoor. Sneden we een stuk af omdat Xam verwaaiing had gekregen van het spoor wat verderop weer voor ons langskruiste. Daarna was het nog maar een kort stukje naar het stuk wild en ook dit heeft hij netjes gevonden.

Daarna was het nog een hele zit eer dat iedereen geweest was. Aan het einde vond de uitreiking plaats en ik mag zeer trots zeggen dat wij van de beginners de hoogste punten hebben gehaald.

Dit waren de cijfers van ons diploma Zweetcursus voor beginners:

Arbeidswijze op het spoor: 9
Spoorzekerheid: 8
Spoor en Zoekwil: 10
Combinatie voorjager/hond: 9

Jullie snappen natuurlijk wel dat ik helemaal gelukkig en trots was met deze mooie cijferlijst.

03 februari 2008, 1e zweetwerktraining voor gevorderden, Ulventhout.

Vandaag was weer de eerste les van een nieuwe reeks waaraan Xam en ik mee doen. Omdat w wareng eslaagd voor de beginnerscursus zijnw e doorgestroomd naar de gevorderden cursus.

Omdat het de eerste les was waren de sporen nog niet zolang maar de omgeving waarin het spoor nu lag was wel compleet anders als bij de vorige trainingen. Het spoor was 3 á 4 uur oud en was +/- 700 meter lang.

Xam kende het ritueel al en was dus ook snel aangelijnd om naar het eerste wondbed, de aanschotplaats geleid te worden. Daarna was duidelijk merkbar dat Xam er veel zin in had. Ik moest hem via de lange lijn echt even remmen omdat hij anders het liefst het hele spoor afgerend was. Maar door zelf rustig te blijven lopen kon ik goed het tempo bepalen en heb daardoor zelf goed de vele zweetspatten op de grond kunnen waarnemen. Na twee keer Xam even weer terug te roepen omdat hij zichtbaar even van het spoor af was liepen we samen mooi het spoor uit en éénmaal bij het vel nam Xam dit weer trots in zijn bek om het vervolgens aan mij af te geven.

Al met al weer een hele leuke training. Alleen de dichte begroeiing van onder andere jonge bomen, struiken etc. maakte het wel een hele uitdaging om de lijn niet los te laten tijdens het werken.

17 februari 2008, zweetwerktraining, Ulventhout.

Afgelopen zondag mochten Xam en ik weer naar Ulvenhout voor de zweetwerktraining. Ook zondag beloofde het weer weer mooi te worden maar toen we aankwamen in het bos om 10.00 was het nog behoorlijk frisjes. Xam en ik waren pas als 1na laatste aan de beurt. We kregen een leuk perceel aangewezen met doornstruiken op borst hoogte en redelijk dicht. Jonge aanplant van dennebomen tot op oog hoogte en greppels en kreupelhout. Al met al redelijk lastig om af en toe door te komen. Xam nam het spoor goed op en liet zich niet makkelijk van het spoor afleiden. Op een gegeven moment ik schat 150 meter voor het einde van het spoor ging Xam zijn kop omhoog en kreeg hij verwaaiing van links. Ik zei tegen Jan, de instructeur, volgens mij ligt het stuk hier links. Jan zei niets maar dacht dat Xam het spoor rook van drie reeen die tijdens het uitlopen van het spoor die ochtend daar waren afgesprongen. Ik liet Xam het spoor weer verder volgen wat hij goed opnam en we gingen weer verder. 150 meter verderop gingen we een greppel over en toen zag ik dat Xam het spoor kwijt was. Ik probeerde hem weer op het spoor te krijgen maar toen tiep Jan osn terug.

Wat was er namelijk gebeurd? Een ander ehond of een vos had het stuk reeen vel mee genomen en dit lag niet meer op zijn plek. Dus Jan ging even terug om te kijken of hij het vel kon vinden.

En wat denk je....waar Xam met zijn kop de lucht in ging daar links van het spoor vond Jan het vel terug....

Ik was weer super trots op hem.

13 april 2008, Nestwandeling Xam & Djem, Bosch en Duin.

We hadden er lang naar uit gekeken maar eindelijk was het dan zover de eerste nest wandeling van het nest van Djem en Xam. Helaas waren alle drie de teefjes verhinderd. Maar gelukkig waren de drie reutjes, Csaba, Xanthos en Ranko er wel allemaal met hun baasjes. Eerst was het op de parkeerplaats een leuk wederzien van de broertjes die gelijk met z'n drietjes begonnen te ravotten. Erg leuk om te zien. Nadat wij allemaal even kennis gemaakt hadden zijn we eerst gaan wandelen. Xam en Djem vonden elkaar blijkbaar ook nog erg leuk en Djem rook volgens Xam erg lekker die zat namelijk tegen haar loopsheid aan.

Hier even een mooie foto van het hele gezin na de wandeling

(gemaakt door Linda Overvoorde baasje van Xanthos)

Na de wandeling hebben alle drie de reutjes hun eerste zweetspoortje gelopen. Het waren korte spoortje met 1 haak erin met aan het einde van het spoor een stukje zwijnenvel. Alle drie liepen ze makkelijk het spoor en kwamen allemaal bij het vel uit. Met de neuzen is dus niets mis.

(gemaakt door Linda Overvoorde, Xanthos met Linda bij het vel)

Daarna hebben we nog wat apportjes gedaan en ook daarbij bleek dat alle hondjes wel wil hadden om te werken. Dus het zit er bij alle drie in en dat was erg leuk om te zien. Over een half jaar hopen we weer een nestwandeling te houden en dan hopelijk met het hele nest.

25 mei 2008, Jachthondenshow, Bennekom.

Xam en ik moesten vroeg ons bed uit om naar de jachthondenshow in Bennekom te gaan. Het was ongeveer een uurtje rijden en wilden er rond 8.30 zijn. Daar aangekomen stonden we eerst in de file voor de parkeerplaats en daar kwamen we gelijk Linda, Max, Anouk en Xanthos tegen die ook hier naar toe gingen. Tijdens het uitladen begon het een beetje te regenen en snel hebben we alle tenten opgezet. Linda had een Party tent bij zich en verder hadden we nog een party tent, twee windtentjes en een grote vis paralu mee genomen en zo zaten we met een heel stel van het forum ondanks de regen toch lekker droog. We hadden weer een leuke groep bekende bij elkaar maar het leukste vond ik toch dat Xanthos en Csaba er met hun baasjes Linda en Jantine bij waren. Ik vond het erg leuk om ze weer eens te zien en Maartje baalde erg dat ze er door hoofdpijn niet bij kon zijn. Zowel Xanthos als Csaba gaan qua hoogte de richting van Xam op en Csaba heeft een beetje de bouw van Xam maar Xanthos heeft echt de kop van Xam.

Als eerste waren Csaba en Xanthos aan de beurt om geshowt te worden en ik had een keer beloofd aan Jantine dat als zij het niet wilde in Csaba wel wilde voorbrengen. Helaas was zij dit niet vergeten dus ik mocht met Csaba de ring in en Linda heeft laten zien dat zij wel degelijk iets heeft opgestoken van de ringtrainingen die ze gevolgd heeft met Xanthos.

De uitslag was alleen niet duidelijk want nadat beide honden geshowt waren werd eerst ik met Csaba als eerste geplaatst daarna was toch weer Xanthos de winnaar. Ach maak het uit ze liggen beide erg dicht bij elkaar en hadden mooie keurrapportjes alleen vond de keurmeester ze wel groot voor pups van 7 maanden.

Daarna mocht ik met Xam de ring in in de gebruikshondenklasse. De keurmeester was zichtbaar onder de indruk van het forumaat van Xam maar vond hem ondanks dat toch een mooie hond. Wij werden als tweede geplaatst met een Uitmuntend. Hieronder het keurrapport van Xam

Good type Compleet siccorbite Good head Good muscle correct color of eyes correct topline Good angulations, It's on the max height.

2 Excellent

21 juni 2008, Zweetwerk examen voor gevorderden, Ulvenhout.

Vandaag bij Theo in het bos mijn examen gedaan voor de zweetwerkcursus voor gevorderden.

Het beloofde een moeilijk spoor te worden want het zweet was nauwelijk zichtbaar en erg snel opgedroogd wat ik had gehoord en het weer was zeer benauwd met weinig wind. Zowel voor de voorjager en hond lastig maar we gingen ervoor. Xam en ikw aren pas als ene laatste aan de beurt. Theo liet mij de aanschotplaats zien. Ik heb het wond bed geinspecteerd. Er was weinig zweet zichtbaar en wat buikhaar. Dit duide er dus op dat het een lang spoor zou worden. Naar Xam toegelopen de zweetband omgedaan en daar gingen we dan. Xam pikte het spoor goed op en ging mooi met zijn neus aan de grond het spoor af. Al snel kwamen we het eerste wondbed tegen en dit werd netjes door Xam aangegeven zodat ik dit weer aan de keurmeesters door kon geven. Daarna ging het spoor weer verder door varens en naaldhout heen. Ik kon aan Xam zien dat hij een droge neus begon te krijgen en heb hem snel even bij mij geroepen zodat hij wat kon drinken. Daarna ging hij weer goed op spoor verder en kwamen we bij een greppel weer een wondbed tegen in de greppel. Ook deze werd door Xam aangegeven maar hij leek van iets anders verwaaiing te krijgen waardoor hij even werd afgeleid. Maar al snel pikte hij weer het spoor op en liepen we door de greppel. Aan het einde van de greppel dacht ik dat Xam een wondbed gevonden had maar dat was het niet. Vermoedelijk heeft daar een teef een plasje gedaan die erg lekker rook want hij bleef er maar aan de grond likken en snuffelen. Toen ik iets door was gelopen kwam Xam er snel weer aan en liep zo weer verder. Ver s water wilde hij niet meer drinken maar dook onderweg nog een enorme bagger sloot in om wat te drinken. Even verderop moest ik nog een soort van tarzan zwaai maken om via een tak het water over te steken en daarna weer achter Xam aan het spoor verder af te lopen. Daarna was het nog zo'n 500 meter denk ik. voordat we bij het stuk reeënvel waren. Xam kreeg verwaaiing van het vel en de kop ging om hoog. Maar de wind viel weer weg en Xam pikte het spoor weer op.....

En daar vond Xam het stuk en hij kwam het netjes brengen.....

Al met al was ik weer erg trots en hieronder onze cijferlijst

Dit waren de cijfers van ons diploma Zweetcursus voor gevorderden:

Arbeidswijze op het spoor: 9
Spoorzekerheid: 8
Spoor en Zoekwil: 9
Combinatie voorjager/hond: 9

16 augustus 2008, KNJV-proef, Haaften.

Vandaag waren Xam en ik in Haaften en ik kan zeer trots vertellen dat we samen een mooie B-diploma in de wacht hebben gesleept. We zijn ook nog opgegaan voor het A-diploma maar helaas hebben we de dirigeer-proef niet gehaald.

Maar al met al was ik zeer blij met dit resultaat. (hieronder onze cijferlijst):

C-diploma onderdelen
A) aangelijnd en los volgen: 9
B) Uitsturen en komen op bevel: 10
C) Houden van de aangewezen plaats: 9
D) Apport te land: 7
E) Apport uit diep water: 8

B-diploma onderdelen
F) Verloren apport te land: 8
G) Markeerapport te land: 8
H) Apport over diep water: 7

Dit was onze eerste proef van dit seizoen dus op naar de volgende proef.

6 september 2008, KNJV-proef, Heerle.

Vandaag dus in Heerle geweest en ik moet zeggen ik ben zeer tevreden. De proeven waren niet allemaal even makkelijk en hier en daar werd er streng gekeugd maarja dat mag ook wel.

Xam en ik begonnen met het verloren apport in dichte dekking. We waren al vlot aan de beurt en Xam had er merkbaar zin in. We liepen op en de keurmeester legde ons de proef uit. Zodra Xam weg was moest ik achter een camoeflage net gaan staan en op teken van de keurmeester mocht ik weer terug stappen. Xam was weg en pffffffttttt weer terug. Ging allemaal zo snel en voor ik het wist had ik mijn eerste 10 binnen voor de verloren zoek.

Daarna gingen we op voor de markeer. Van de groep voor ons hadden we al gegrepen dat er streng gekeurd werd en dat hij niet makkelijk was. Er waren al diverse 0-en gevallen. Wij waren aan de beurt er werd geschoten en de eend vloog door de lucht. Xam bleef mooi steady naast mij. Na het tikje op de schouder heb ik Xam ingezet. Hij stoof weg en toen hij bijna (10 meter) bij de valplek was vertraagde hij iets en liep hij op de eend af. Pakte hem op en brangt hem netjes binnen.

Volgens de keurmeester was het een magere 6 omdat hij niet voluit heen, stop pak op, en voluit weer terug kwam. Ach ook met deze 6 was ik blij. Ik had maar 1 commando gegeven en de eend was binnen dus voor mij was het gelaagd.

Hierna kwam het volgen en het uitsturen. Met het los volgen bleef Xam iets achter mij en bij het uisturen en komen wachte hij ff een tel voor hij binnen kwam. Hiervoor kregen we voor het volgen een 7 (kan beter) en vooruitsturen en komen een 8.

Daarna was het de beurt aan het over water apport. Het was een brede put van ongeveer 30 meter breed water. Ik mocht Xam inzetten en hij zwom mooi in 1 lijn naar de overkant. Daar aangekomen ging hij de dijk op, verwaaiing en past...De eend kwam binnen. Tijdens het terug zwemmen verpakte hij de eend een keer en éénmaal op de kant deed hij nog even een plasje voor hij de eend netjes zittend afgaf. Al met al niet mooi om te zien maar toch nog een 8 gekregen van de keurmeester.

Daarna kwam het houden van de plaats en kort apport te land. Xam bleef netjes zitten gedurende de tijd dat hij op de plaats moest blijven en hiervoor kregen we en 10. Met het kort apport van het konijn stoof Xam erop af en likte even aan het konijn en keek mij daarna aan. Na een felle "VAST" Wist meneer weer wat hij moest doen en bracht het konijn snel binnen cijfer een 8.

Daarna was het even wachten tot het apport uit het water. Dit was weer in de put. Xam ging vlot het water in pakte de eend en bracht hem netjes binnen...weer een 10.

Daarna mochten we op voor de A proef. De dirigeer was op het zelfde veld als de markeerproef waardoor veel honden eruit gingen omdat ze niet voorbij de plek kwamen waar alle eenden ervoor waren opgegooid. Ik maakte met Xam de fout om hem niet ver genoeg boven de wind in te zetten op het zitpunt. Je zag hem echt door de wind afdwalen van de lijn en daarna lukte het ons niet meer om hem weer tegen de wind in te krijgen. Omdat ik hem niet wilde doodfluiten en ik zeer tevreden was over de rest heb ik xam toen zelf weer ingefloten. Volgens de keurmeester een verstandige beslissing omdat dit een heel moeilijk veld was zeker voor een staande hond zoals hij zei.

Later toen de dirigeer proef was afgelopen liep ik met Xam boven de wind langs de plek waar de dufi had gelegen op +/- 70 meter afstand....Xam zijn neus ging omhoog en wilde daar gelijk het veld in om de duif te halen. Maar helaas zijn A proef was afgelopen.

Totaal hadden we op de C onderdelen 44 punten van de 50 en voor de B onderdelen 68 van de 80. Jullie snappen wel dat ik hier nu even lekker aan het genieten ben en er zo een biertje op ga drinken.

Maar al met al was ik zeer blij met dit resultaat. (hieronder onze cijferlijst):

C-diploma onderdelen
A) aangelijnd en los volgen: 7
B) Uitsturen en komen op bevel: 9
C) Houden van de aangewezen plaats: 10
D) Apport te land: 8
E) Apport uit diep water: 10

B-diploma onderdelen
F) Verloren apport te land: 10
G) Markeerapport te land: 6
H) Apport over diep water: 8

13 september 2008, KNJV-proef, Vught.

Vandaag dus weer een proef gehad. In de ochtend was het nog goed weer. Het was droog en Xam en ik mochten beginnen met de markeerproef. Hierbij wordt op een afstand van +/- 70 meter een schot gelost en een eend opgegooid. De eend land in hoog gras en de hond kan de eend dus niet zien. Dan moet de hond de eend apporteren. Xam en ik liepen op en kregen het sein van de keurmeester (tikje op de schouder) dat ik Xam mocht inzetten. Xam stoof weg naar de eend, pakte hem op en kwam netjes terug. Helaas kwam hij niet helemaal netjes voor me zitten maar naast me en daardoor 1 punt aftrek. een 9

Daarna mochten we volgen (los en aangelijnd) Xam bleef alleen een beetje achter mij tijdens het volgend. Deze proef was in een weiland waar je echt je best moest doen om om de koeienvlaaien heen te stappen. Dus voor het volgen een 7

Daarna uitsturen en komen op bevel. Hiervoor kregen we een 9 dit omdat Xam toen ik hem infloot eerst even ging zitten maar daarna kwam hij toch netjes binnen.

Ok die waren ook binnen dus toen mochten we door naar het volgende onderdeel en dat was het houden van de aangewezen plaats. Ik werd door de keurmeester opgehaald en we kregen de plek aangewezen waar we de honden de plaatst moesten laten houden. Ik liep er naartoe met Xam en gaf een rukje aan de riem (dom had ik niet moeten doen). Xam op zijn plaats gezet en weggelopen. 2 minuten later gaf de keurmeester aan de ik hem weer mocht halen en ik kreeg hiervoor een 9 omdat ik 1 punt aftrek kreeg vanwege het rukje....

Daarna het kort apport te land met een konijn. Xam stoof erop af staat bij het konijn keek mij aan en dacht (toe maar zeg maar wat ik moet doen)...grrrr ik keek nog even 3 sec. maar zag dat hij hem niet snel zelf ging pakken dus daarop VAST geroepen en meneer speert weer terug met het konijn in de vang. een 8

Toen hadden we de overwater. Inmiddels was het begonnen met regenen en mijn regenjas en broek lagen nog netjes in de auto 5 min verderop lopen en ik dacht het waait wel over. Dus ik vol goede moed in mij trui naar het apport over water. Daar regende het nogsteeds en het overwaaien duurde ongeveer net zo lang als het wachten (1 uur) Dus zeik nat mochten Xam en ik beginnen aan de proef over water. Deze was best pittig. Xam moest eerst over water zwemmen, aan de overkant moest hij de dijk op. De dijk grensde aan een stuk weiland welke was afgehekt. Xam moest dan de poort van het weiland en daar dan zoeken naar de verloren eend. Xam zwom mooi over en begon op de kant al met zoeken. even naar links, toen naar rechts en toen twijfelde hij even. Dus zit gefloten en hem een BACK verder naar achteren gegeven. Hij liep mooi de poort van het weiland door en ging het land op en op volle snelheid wind halen. En Pats daar had hij de eend en kwam hij rap terug. een 7

Toen het apport uit diepwater. Xam was mooi steady zwom na het teken van de keurmeester dat hij mocht naar de eend en bracht hem model binnen. Hier hadden we een 10 voor

Als laatste moesten we toen nog een verloren zoek doen. Vanaf een dijkje moesten we de honden inzetten naar beneden een bos in met bramenstruiken, brandnetels etc. Xam pakte in 1 keer de goede richting en hopla de eend was gevonden. Maar Xam rook de helper met de andere eenden en ging heel even die kant op maar kwam toen snel binnen. Hiervoor wat punten aftrek maar toch nog een 8

Ok de C was binnen met 43 punten en de B met 67 punten.

Dus ook dit keer mochten Xam en ik op voor het dirigeer apport. Dit werd gedaan op een ruim weiland met langs de randen bos. Er gingen in totaal 23 combinatie's op voor het dirigeren. Xam en ik waren als 12e aan de beurt en er was nog maar 1 hond geweest die de duif had opgehaald. Xam en ik liepen op en kregen onze plek aangewezen. De keurmeester gaf mij het sein dat ik mocht beginnen. Ik zette Xam naast mij en gaf hem een BACK in de richting van het zitpunt. Ik zag dat hij na 40 meter iets laar links toe wilde. Dit moest ik niet hebben dus TUUT (= zit) en Xam ging mooi zitten. Even een momentje genomen en toen Xam naar rechts gestuurd. Dit deed hij perfect en weer TUUT (= zit). Ok nu nog een keer goed BACK naar achteren sturen en daar ging Xam in 1 mooie lijn naar het zitpunt en TUUT (= zit) Daar zat hij dan precies op het zitpunt. Ik keek naar de keurmeesters en kreeg te horen: "U mag door". Yes dacht ik even rustig worden en nu geen gekke dingen doen. Ik had Xam's volle aandacht en gaf hem naar links. Xam bleef zitten....ooohhhh. Ok nog een keer dan Xam links. Hij stond op en ging naar links mooi en diep en net voordat ik dacht nu ruikt hij de duif...PATS hij rook hem liep er naartoe en pakte hem op...pfffff ok Xam nu alleen nog binnen komen dacht ik. Hij kwam als een raket aangerend en daar was hij dan. "Gefeliciteerd een 7" hoorde ik de keurmeesters zeggen.

JOEHOE....wat was ik blij. Xam en ik mochten nu voor de eerste keer op voor de sleep. Dit was op het zelfde stuk als het overwater was. Xam zwom netjes naar de overkant. Terwijl hij in het water zwom zag ik al dat hij verwaaiing kreeg van de eenden sleep. Op e kant pakte hij mooie de sleep op en daar ging hij over de dijk door het veld over het andere veld, de hoek om en toen was hij uitzicht....dit duurde voor mijn gevoel erg lang maar toen...Ik zag Xam weer in beeld komen en zag ik dat goed...JA hij had de eend in zijn vang en kwam er netjes mee binnen.

Ok nu afwachten want bij de sleep bepalen 3 keurmeesters het punt en de andere twee stonden aan de overkant. Dus toen werd het wachten tot de uitslag.

Jullie raden het nooit. Xam en ik werden 4e in de A met 82 punten. Xam en ik hebben dus onze eerse A diploma binnen. Nou ik zit nogsteeds op een roze wolk wat een heerlijk gevoel.

Xam's zonen Csaba en Xanthos waren er vandaag ook bij en hebben beide een KNJV-C diploma behaald. Ik ben zo trots op hun en hun voorjagers Jantine en Linda...echt helemaal super. Hier nog even een foto van ons drie met de diploma's.

27 september 2008, Zweetwerkproef, Schipborg.

Het was erg vroeg nog toen de wekker ging om 04.30 uur. Toen ik aangekleed beneden kwam keek Xam mij ook een beetje verbaasd aan van"Baas weet je wel hoe vroeg het nog is". Even buiten een kleine ronde gemaakt met Xam en toen de auto ingestapt. Alle spullen had ik de dag ervoor er al ingelegd dus om 5.00 uur konden we vertrekken. De reis ging van Breda naar Schipborg volgens de TomTom 2.5 uur rijden.

Maar waar ik al bang voor was was uitgekomen. Onderweg bleek het hier en daar erg mistig waardoor je op sommige stukken war je normaal 120 km/u mag nu echt maar 80 km/u kon rijden. Maar uit eindelijk na nog 1 korte pauze kwamen we aan op een prachtig landgoed met een boerderij zoals je ze bijna niet meer ziet zo mooi. Erna stond al op de binnenplaats om mij aan te wijzen waar ik de auto kon parkeren. De andere deelnemers waren er al of kwamen net na mij aan. Daarna was er dan de opening waarbij één van de keurmeesters de proef nog een een jachthoorn heeft aangeblazen. Dit was erg mooie zeker omdat het op de binnenplaats goed galmde.

Om deel te mogen nemen aan een zweetwerkproef moet er voorafgaand aan de proef een schottest zijn gedaan. Dus met de 4 hondjes die dit nog niet hadden gedaan, waaronder Xam, zijn we eerst even naar een veldje dichtbij gelopen. Daar moest je de hond los laten en wanneer hij om een bepaalde afstand van de baas was werden er twee schoten gelost door het geweer. Xam was er niet van onder de indruk en keek snel of hij niet ergens iets zag vallen wat hij kon apporteren.

Helaas was dit niet het geval en na het influiten kwam hij weer netjes bij me. De andere honden slaagden ook allemaal met vlag en wimpel hiervoor.

Daarna terug naar de binnenplaats waar werd geloot in welke volgorde we de proef zouden lopen. Ik trok nummer 5 van de 6 en moest dus nog even wachten voor we aan de beurt waren.

Eindelijk na de lunch was het dan zover. Xam en ik werden naar de plek gebracht waar de proef moest beginnen. Daar aangekomen liet de keurmeester mij zien waar de aanschotplaats was en in welke richting het ree was weggevlucht. Xam bleef ondertussen netjes wachten tot ik weer bij hem kwam.

Toen Xam opgehaald en van start gegaan. Ik stikte van de zenuwen en wat ik normaal met trainen doe, appél op de hond zetten met het aanlopen naar de plek toe, had ik nu niet gedaan omdat we met de auto gebracht werden. Xam wilde wat moeizaam van start gaan en dit was niet zoals ik van hem gewent was. Normaal moert ik het eerste stuk de lijn achter mijn rug om doen om hem te kunnen remmen. Maar nu begon hij flauwtjes het spoor te lopen. Er schoten 100 dingen door mijn hoofd zo van wat kan ik nu doen. Dus dom als ik ben roep ik Xam bij me want ik dacht misschien heeft hij een droge neus en ik heb hem wat water gegeven. Daarna ging hij verder het spoor op en gelukkig al snel zag ik hier en daar wat zweet liggen. Na een honder meter zag ik ook een wondbed liggen alwaar het ree van richting was veranderd. Xam begon toen over de heuvel heen een beetje te twijfelen dus toen heb ik Xam zelf terug genomen naar het wondbed wat ik gezien had. Vanaf daar gingen we weer verder en xam pakte he spoor weer op langs een pad...hier en daar zag ik weer zweet maar het zat mij niet lekker dat Xam zo flauw liep.....zenuwen zenuwen en nog een zenuwen. uiteindelijk liepen wij op het pad een verwijspunt voorbij waar het ree rechtsaf de dekking in gelopen was. Xam ging nog even in de bosjes staan pissen en toen kregen wij onze eerste afroep. Vanaf het verwijspunt mochten we opnieuw verder. xam liep weer op het spoor en ik zag weer hier en daar zweet. Maar doordat ik zoveel met mijn hoofd naar de bodem keek zag ik niet dat toen Xam een pad overstak hij heel mooi verwees dat daar het spoor verder ging. Ik kwam toen te kort op Xam en hij dacht ok gaan we een andere kant op. Daarop kregen wij onze tweede afroep en dan moet je zelf weer op het spoor komen. Wat ik niet wist is dat ik de keurmeester mocht vragen om mij naar he door mij laatst verwezen punt van zweet had terug mogen laten brengen. Dus dom dom dom ik ben zelf het laatste stukje gaan zoeken waar ik zweet had gevonden en ben de plek voorbij gelopen waar Xam zo mooi verwees maar wat ik niet had gezien. Daarop kregen wij onze derde afroep en was het voor ons einde oefening.

Door de keurmeester nog wel goede tips mee gekregen en wat hem ook was opgevallen was dat Xam een hele dominante hond is die ik misschien van te voren even goed had moeten spreken.....tja dat was ik dus vergeten het onder appél zetten.

Maar ook het zoveel laten drinken van Xam was volgens de keurmeester niet nodig gezien de omstandigheden en het korte spoor van 500 meter en daarmee ben ik ook de fout in gegaan.

Maar 26-10 hebben we nog een herkansing bij dezelfde keurmeester. Hopelijk kan ik hem dan een andere combinatie laten zien....

26 oktober 2008, Zweetwerkproef, Overloon.

Vandaag was het dan zover Xam en ik moesten op voor onze tweede zweetwerkproef F (20-24 uur oud van 500 meter lang). Het was erg vroeg vanochtend zeker gezien we gisteren pas laat thuis waren na mijn verjaardags dineetje.

Al met al snel de auto ingepakt Xam even uitgelaten en laten eten en toen reden we om 6.30 uur weg richting Overloon alwaar we om 8.00 uur moesten verzamelen. Toen we er waren en de P-plaats op reden zag ik Toon al staan die kwam vandaag een dagje mee kijken om een indruk van de proef te krijgen. Voor de proef waren 8 honden ingeschreven 2 Beagles, 1 Chesky Fousek, 1 Duitse Brak, 1 Duitse staande Draadhaar, 1 ruwharige jackrussel, 1 Beierse zweethond en 1 Vizsla. In het restaurant konden we nog even een bakkie doen en even bijkomen dan wel wakker worden. Daarna was de loting. Hierbij moet iedereen een nummertje trekken en dat bepaald de volgorde van die dag. Wel zo eerlijk om op die manier te bepalen wie eerste en laatste is. Ik had de pech nummer 8 te trekken. Ik en Xam moesten dus de hele dag wachten voordat we aan de beurt waren. Dankzij wat goede tips van Theo heb ik er vandaag voor gezorgd dat Xam zich niet te druk zou maken dus ben lekker bij hem gebleven en 2x lekker uitgelaten daar. In de ochtend was er maar één combinatie tot het stuk gekomen de rest hadden allemaal de proef niet gehaald. Na de lunch volgde in de middag nog 2 combinaties voor mij die helaas ook beide niet tot aan het stuk waren gekomen. De laatste deelnemer voor mij kwam terug gelopen en toen begon het ook te regenen.

Nou dat was dan lekker maar voor het spoor niet erg. Alleen één nadeel van regen. Dan spoelt het zweet (bloed) weg waardoor het voor de voorjager moeilijker wordt te zien of je nog op het spoor zit. We hadden dezelfde keurmeester als een maand eerder tijdens de proef in Schipborg welke mij toen enkele tips had gegeven. Hij vroeg mij vandaag iets mooiers te laten zien dan een maand geleden toen ook wij de proef niet hadden gehaald.

De aanschot plaats werd aangewezen en ik heb Xam toen zijn zweetlijn aangedaan en ben zelf de aanschotplaats gaan inspecteren. Daarna Xam gehaald en ingezet. Het spoor liep recht het bos in een heuveltje over. Xam begon iets flauw maar met 20 meter op het spoor trok hij de lijn strak en ik voelde aan de spanning op de lijn dat hij er zin in had. Xam liep heel erg mooi en spoor vast en al snel zag ik het eerste zweet liggen. Even verderop verwees hij heel erg mooi naar het eerste wondbed en liep erg mooi verder. Xam liep zeer zeker op zijn spoor en gaf mij ook veel vertrouwen. Dit vertrouwen werd nog groter toen ik weer een paar keer zweet had gezien en nog twee wondbedden door Xam verwezen werden. Daarna stopte hij heel even stond stil en keek mij recht in mijn ogen aan. Daarna draaide hij zijn koppie richting een heuvel alsof hij wilde zeggen "Baas volgens mij gaat het spoor die kant op." Na een korte "braaf op je spoor" ging Xam inderdaad verder de heuvel op en weer verder. Even later waren we aangekomen bij het stuk. Ik stond zelf een beetje perplex omdat we het toch weer geflikt hadden en was echt heel erg trots op mijn hondje. Middels een Jachthoorn werd er geblazen als teken dat het einde van het spoor behaald was en kreeg ik daarna de breuk uitgereikt. De keurmeester die mij een maand eerder had gezien zei tegen mij het volgende:"Ik ben zo blij dat je goed geluisterd hebt een maand geleden en zie nu eens wat je presteert. Heel erg mooie gedaan en die hand van jou daar moet je echt zuinig op zijn. En bij aanvang had ik gezegd dat je maar 5 min. de tijd had als geintje maar je hebt het spoor gelopen in 9 minuten goed gedaan". Dat zijn complimenten waar je toch even stil van wordt.

Daarna gingen we weer richting de auto's en terug naar het restaurant waar de rest van de dag besproken zou worden en de kwalificaties zouden worden uitgereikt.

Daar aangekomen lekker even een glas cola gedronken en met de andere voorjagers zitten kletsen en vast een sneak preview gezien van de foto's die Toon gemaakt had. Toen was het zover dat de keurmeester het woord nam. En waren maar 2 kwalificaties de eerste werd uitgereikt aan een Duitse staande draadhaar met een 2e Uitmuntend met 100 van de 100 punten en een res CACT. Xam en ik kregen de 1e plaats Uitmuntend met 100 van de 100 punten en het CACT (kampioenschappunt) en als extra kregen we ook nog een mooie prijs omdat we werden uitgroepen tot dagwinnaars van deze proef.

Jullie snappen het wel dat ik op een roze wolk naar huis ben gereden en nu nog zit te glunderen van deze geweldige dag..........

Ik wil als laatste niet vergeten dat ook Theo en Jan (mijn zweetwerktrainers) mede verantwoordelijk zijn voor dit succes.

Zo dat was mijn verhaal kruip nu weer even op mijn roze wolk

29 november 2008, Artemis proef NOJG, Alblasserdam.

Gisteren hebben Xam en ik mee gedaan met de Artemis proef van de NOJG. En hier onder even een verslagje van deze dag.

Het was een zeer mooie dag en een erg leuke proef om eens aan deel te nemen. compleet anders dan we tot nu toe gedaan hebben en zoals Jantine al mooi heeft beschreven in de uitleg van de proeven ze waren lang niet allemaal makkelijk.

Proef 1
Je staat ca 20 meter voor een smal slootje, na het slootje ligt er na ca 20 meter een nerts en en meer naar links een konijn.

Xam was als eerste aan de beurt en ging netjes en vlot de sloot over en kwam na enig zoekwerk snel bij het konijn die hij netjes binnen bracht. Daarna weer ingezet en ging weer vlot de sloot over na wat zoeken kwam ook Xam uit bij de nerts welke hij in 1e instantie nergeerde. Na wat aanroepen van mijn kant kwam ook deze toch binnen. Daar was ik erg blij mee want het schijnt dat nertsen erg vies zijn en voor honden daarom ook vrij lastig zijn om op te pakken.

Ik kreeg hier 10 punten voor het konijn en 6 punten voor de nerst

Proef 2
Aansnijproef, hond moet met nog een andere hond aangewezen plaats houden, met 3 stuks wild heeeeel dicht in de buurt, 3 minuten uit zicht, terwijl ernaast de markeer aan de gang is, dus er wordt geschoten.

Hier moest Xam samen met zijn vriend Dirk afliggen. Xam was alleen tijdens de proef gaan zitten en daarom kregen we 1 punt aftrek en hadden we een 9

Proef 3
Er wordt een gans als markeer in het water gegooid, echter achter je in het bos ligt nog iets en dan kan nog levend zijn dus dat moet eerst gehaald worden.

Joep gooide de gans op en daarna heb ik Xam ingezet in het bos om zo hopelijk snel de meerkoet binnen te halen. Xam ging eerst te ver naar links en kwam leeg terug maar had veel interesse voor de gans dus die eerst maar binnen laten komen. Daarna weer snel ingezet op de verloren zoek in het bos maar nu ging hij te diep en te veel naar rechts. Uit eindelijk Xam wel bij de meerkoet gekregen maar buiten de tijd binnen laten komen.

Bij deze proef kregen we geen punten mede gedeeld dus dat moet ik nog horen als ik mijn certificaat heb.

Proef 4
Dubbel markeerappport van een duif en een meerkoet. Deze werden opgegooid met schot tussen ongeveer 10 lokduiven.

De duiven jacht. Xam zat netjes naast me tot het laatste apport gevallen was. Xam ingezet en ging vlot heen en weer en bracht de meerkoet binnen. Daarna weer ingezet om de duif op te halen. Daar stuite hij op een lokker waar hij van schrok toen hij met zijn poot op de staart ging staan en het koppie tegen zijn neus aan kwam. Ik had alleen niet gezien dat dit een lokker was en dacht hé hij weigert. Dus met een ferme apport kwam Xam netjes de lokker binnen brengen. Ik hoorde de keurmeester zeggen. Voor een lokker kan ik geen punten geven. Dus snel Xam nog een keer ingezet en hij ging ook dit keer weer vlot heen en weer. Dus toen vroeg ik aan de keurmeester:"krijg je voor twee lokkers wel punten"Want Xam was nog niet bij de echte duif geweest en kwam met nog een lokker binnen.

Ook hier heb ik nog geen punten gehoord. Die komen nog.

Proef 5
Drijfjacht, de hond moet naast je zitten met nog 6 andere honden, er wordt geschoten, gegild, tegen bomen geslagen, 2 minuten lang, daarna 1 minuut stilte dan nog een minuut herrie.

Die was de 3 voudige markeer op het pad. Xam ging vlot uit en kwam snel met de duif binnen. Deze snel aangenomen weer ingezet en daar kwam de meerkoet. Weer snel aangenomen en weer ingezet. Bij de Gans moest hij hem even goed in de vang nemen en toen kwam ook deze netjes binnen. Perfect hoorde ik de keurmeester zeggen. Ik was wel tevreden maar weet dat Xam het sneller kan dus dat vind ik wel jammer maarja alles was weer binnen dus was toch wel tevreden.

Proef 6
Op het pad, na 20 meter een duif, na 40 meter een meerkoet, na 60 meter een gans.

De nagebootse drijfjacht. Xam had ik netjes naast me gezet en ondanks alle schoten (je zag aan hem dat hij erg gespannen was en het liefst iets zou gaan ophalen) bleef hij keurig rustig en stil naast me zitten. Dus ook deze proef is goed afgerond.

Daarna werd er voor de beste 5 nog een sleep gelopen alleen door alle kou had ik het gehad en aangezien ik Xam daarna niet in mijn tijdelijke auto kon zetten zonder dan even laten in een hele vieze auto te kunnen stappen hebben wij het voor gezien gehouden.

Vond het aan de andere kant wel jammer maar zat er persoonlijk ook echt doorheen.

17 januari 2009, voor het eerst met geweer en Xam op de fazanten, Bergen op Zoom.

Afgelopen donderdag toen ik aan het trainen was werd ik gebeld op mijn mobiel. Toen ik de telefoon op nam hoorde ik dat het de voorzitter was van de WBE (Wild Beheers Eenheid) van de Haagse Beemden (waar ik woon). De voorzitter vroeg aan mij of Xam naast zweetwerk ook ingezet kon worden als apporteur. Ja dat kan Xam wel zei ik tegen hem. Mooi Erik dan wil ik jou en de hond graag uitnodigen om zaterdag 17 januari mee te gaan jagen. Ohja en je moet je geweer ook mee nemen. We jagen op fazanten hanen en eventueel konijnen maar de hennen mogen niet geschoten worden want daarvoor is het jachtseizoen gesloten.

Zo gezegd zo gedaan. Dus gisteren weer alles ingeladen en Xam had er ook al helemaal zin in. We hadden afgesproken achter een boerderij en daar kwamen alle jagers samen. In totaal waren we met 6 geweren en Xam dan als apporteur. Het eerste veld hebben we een kleine boomkwekerij uitgedreven. Sommige bomen waren al vrij hoog en dat was erg mooi om te zien. Xam nam deze hindernissen al springend net zoals je dat ook wel ziet tijdens het werken in bietenvelden. In dit veld zagen we af en toe een konijn er tussen uitschieten maar deze konden geen van allen geschoten worden omdat ze snel hun toevlucht in een hol zochten.

Daarna zijn we wat bosjes gaan uitdrijven. Dit waren zogezegd bosjes met veel riet en bramen op de grond. Xam ging weer lekker voor de geweren langs en stond de eerste fazanten haan van de dag mooi voor. Ik zag dit wel maar kon er niet zo snel bij komen en een ander geweer is toen bij Xam gaan staan en op commando couleerde Xam mooi en toonde de fazant. Daarna na 1 commando ging Xam weer op de billen. De Haan vloog zo weg dat het geweer dat bij Xam stond hem door de bomen niet kon schieten. De geweren die aan de buitenkant van de bosjes stonden zagen hem er wel uitkomen maar voor een schot was het te ver.

Het volgende bos was ook veel riet maar minder bomen. Xam had er nog steeds zin in en ging weer actief aan de slag voor alle 4 de geweren langs. In dit bos troffen wij veel hennen aan waarvan Xam er 6 had voorgestaan. Helemaal aan het einde van de drift stond Xam ook voor. Maar naar mijn idee niet echt overtuigd dus ik dacht aan een warme plek. Toen ik hem riep kwam hij ook bij mij en normaal als hij echt iets in de neus heeft moet ik hem dan iets meer overtuigen om te komen. Toen hij net weg was en een jager daar ging staan vloog er nog een hen uit. Zo zie je maar weer. Toen we in dit bos terug liepen schoot één van de geweren aan de zijkant nog een houtduif. Deze viel bij ons in het bos. Xam had het schot wel gehoord maar niets zien vallen. “Zoek apport” bleek voldoende te zijn. Xam ging zoeken en kwam al vlot terug met de duif.

Hierna zijn we naar het volgende veld gereden dit lag iets verderop. Dit was ook weer een boom kwekerij. Net voordat we de drift begonnen vlogen er 4 fazantenhennen vanuit de tuin van de boer achter ons zo over naar het bos aan de andere kant. We begonnen de drift en rechts langs de buitenkant stond een rij met kleine buxus planten. Xam liep iets meer naar rechts voor me. Ik zag ineens na 20 meter zijn neus omhoog gaan en hij ging naar rechts. En bam…daar stond hij voor. Ongeveer een meter of 4 voor het geweer wat daar liep. Ik zei tegen hem let op daar kom een fazant uit. Het geweer deed nog drie stappen dichterbij en kok,kok,kok daar kwam een fazanten haan luid protesterend op de wieken. Xam bleef staan en de haan werd geschoten. Op “Apport” stoof Xam weg en kwam netjes met de haan binnen. Dat is dan toch altijd weer bijzonder als ze dat zo doen.

Ik was weer erg trots op mijn hondje en ook de jagers die mee waren hadden niets te klagen over hem. Normaal hebben ze meestal een labrador bij. Ook een goede hond maar die werken toch heel anders dan een staande hond.

Hierna hebben we nog twee driften gedaan waarvan 1 ik op post stond bij een hekje. Ze wisten namelijk nog wat fazanten te zitten achter een boerderij en die wilden ze proberen te bemachtigen. Maar als die op de wieken zouden gaan konden ze eventueel nog geschoten worden door de post geweren. In de verte hoorde ik weer het gekok van twee hanen. Één vloog buiten schot naar het volgende bos. Maar de andere draaide af en ik zag dat hij tussen mij en mijn buur geweer door wilde vliegen. Hij had flink wind mee dus hij ging goed hard. Mijn geweer ging van de safe ik legde aan……BAM eerste schot was mis BAM tweede schot en de haan vloog vrolijk door. Beide keren toch te weinig voor gehouden……grrrrrr….ach tja het was jammer maar ook niet meer dan dat. Gewoon naar de schietbaan blijven gaan en dan hopen dat de spanning in het veld ook minder zal worden.

Het was weer een hele mooie dag die we afsloten net voordat het echt hard ging regenen. Daarna nog even na geklets bij de voorzitter thuis onder het genot van een stukje kaas, worst en bakkie thee.

Het was weer super en heb weer veel geleerd

Hier nog even een paar foto's die ik na afloop in de tuin heb genomen.

24 januari 2009, Drijfjacht op de vos, Bergen op Zoom.

Afgelopen week kreeg ik in eens via een persoonlijk berichtje een uitnodiging. Ik werd uitgenodigd om samen met Xam mee te gaan op een vossen drijfjacht. Dit was voor ons de eerste keer dat wij mee gingen met een drijfjacht op de vos. Xam heeft wel vossen geapporteerd uit de vriezer maar nog nooit een warme dan wel aangeschoten vos. Ik was daarom ook erg benieuwd hoe Xam het op zo’n dag zou doen.

Om 12.45 kwam ik aan precies zoals afgesproken. Igor stond al op mij te wachten en we hebben gelijk even kennis gemaakt. Nog niet iedereen was ter plaatse dus snel even mijn jachtkleding aangetrokken en mijn stevige stappers die lekker waterdicht zijn. Igor heeft zelf een Duitse staande korthaar reu dus we besloten de honden even kennis met elkaar te laten maken. Na even te hebben gesnuffeld en om elkaar heen te hebben gedraaid was het duidelijk wie er de overhand had en de rollen stonden vast. “Zo dat zal straks met het jagen vast goed komen met die twee”; zie Igor.

Kort daarop was iedereen aanwezig en werd er gezegd wat er de bedoeling was van vandaag en welke stukken we zouden geen drijven. We begonnen met een stukje bos aan de overkant van de weg. De geweren werden verdeeld over de zijkant, het einde en de drift zelf. De honden werden ook verdeeld in de drift. In totaal waren we met twee Golden Retriever, één Labrador, één Duitse Staande Korthaar en één Vizsla. De drift begon en de honden konden los. Het was al snel duidelijk dat Xam wist wat de bedoeling was. Hij maakte mooie slagen voor de geweren langs en pakte goed het terrein aan. Je ziet dan gelijk dat Staande honden (net als de Duitse Staande Korthaar Jones van Igor) veel meer ruimte nemen dan de retrievers. We kwamen aan het einde van het bos en helaas werd er geen vos getoond de geweren hadden dus niets te doen gehad. Wel waren er weer een paar houtsnippen los gekomen welke mooi weg vlogen.

Hierop gingen we naar een ander gebied en moesten we even een kort stukje rijden. Dit keer kregen we voor ons een breed stuk bos. Daarom werd er besloten dit bos in twee keer te drijven. De eerste keer heen en de tweede keer terug. Alles werd weer ingedeeld en een paar geweren gingen aan het eind van de drift staan. Toen iedereen op post stond konden we weer gaan drijven. De honden werden weer gelost en daar ging Xam weer met mooie grote slagen probeerde hij weer verwaaiing te vangen wat af en toe lukte. Het gevolg hiervan was dat Xam mooi ging voorstaan en zodra ik of een geweer erbij kon komen toonde zich de houtsnip. Een heel mooi gezicht. Even verderop zag ik nog een Hout snip opvliegen waar Xam kort achteraan ging. Maar één blaas op de fluit was genoeg en hij kwam weer terug en ging gelijk weer verder drijven. Ook dit blok hebben we helemaal uitgedreven. Wel weer een aantal houtsnippen gezien en één haas. Maar ook hier geen vossen gezien.

Toen dit bos helemaal gedreven was zijn we naar de volgende locatie gegaan. Dit keer kregen we een schiereiland voor ons. In het midden liep een dijkje met aan weerszijde dichte dekking met veel riet. Hier moesten vossen zitten want die werden hier regelmatig waargenomen. De geweren namen hun posten in. Ik met nog twee hondenmensen liep helemaal naar achteren om vanaf daar het hele stuk uit te drijven. Toen we naar achter liepen zagen we om ¾ in de dekking een mooie reebok staan met zijn gewei nog in de bast. Hij bleef mooi staan en wij zijn verder door naar achteren gelopen. Het viel niet mee. Hier en daar was de dekking echt heel erg dicht. Op een gegeven moment hoorde ik een geweer op de dijk roepen:”Konijn”. Ik keek voor me en zag een konijn recht op mij af komen rennen. Tot mijn verbazing sprong het konijn een meter of twee voor mij de lucht in om vervolgens net onder mijn kruis tegen mijn benen aan te komen. Vervolgens ging het konijn er weer als een haas vandoor ;-). Toen wij net over de helft waren dacht ik een schot te horen. Maar heb hier toen verder geen aandacht meer aan besteed. Het drijven ging weer verder en vossen kreeg ik niet te zien. Aan het einde van de drift bleek er nog wel een vos gezien te zijn maar die was weer de dekking in gegaan. Hij wilde de dijk niet over. Blijkbaar had hij lucht gekregen van de geweren die net aan de andere kant van de dijk stonden. Die hadden namelijk de wind in hun nek.

Er was nu dus wel een vos gezien maar helaas is hij niet voor de geweren gekomen en dit Reintje blijft voorlopig ook nog lopen. Onderweg werden wel meerder bouwen gezien van de vos dus ze zitten er wel degelijk dat is één ding wat zeker is.

Na deze drift zijn we nog iets verder gereden daar zouden we de laatste drift doen. Dit was de pittigste van de dag door manshoog riet heen welk hier en daar ook net iets schuin de verkeerde kant op hing. Soms stond je tot je enkels toe in de drek maar dat mocht de pret niet drukken. De honden hebben ook dit stuk nog mooi uitgewerkt en we hebben er als drijvers ook heerlijk kunnen zweten. Maar ook hier bleek Reintje ons te slim af en werd hij niet meer gezien.

Met een tevreden gezicht liep ik terug naar de auto. Van meerdere jagers kreeg ik complimenten voor wat betreft het drijven van Xam en tja dat doet je dan toch erg veel goed.

Voldaan kroop ik weer na wat handjes schudden in de auto en ben ik naar huis gereden. Ik was lekker moe en wat een geluk ik mocht ook nog een korte nachtdienst van 19.00-04.00 uur gaan draaien.

28 februari 2009, 1e natuurnazoek in Brabant.

Gisterenavond werd ik gebeld. Er was een ree geit geschoten maar die was afgesprongen. Omdat het al donker begon te worden, rond 18.30 uur zou de geit geschoten zijn, en ze op de aanschotplaats niet lag wilden ze vragen of ik vandaag met Xam kon komen om een nazoek te doen. Ze zouden eerst als het licht was even kijken of de geit niet verderop als nog in het veld lag.

Zo gezegd zo gedaan. Vanochtend om 7.30 uur gaat de telefoon. Ik hoor de jager zeggen:"Kan je komen want ze ligt niet in het veld". Ja natuurlijk kan ik dat doen. Dus snel mijn spullen in de auto gedaan Xam zijn behoefte laten doen en daar gingen we. Aangekomen op de plaats van bestemming even de handen geschud en kennis gemaakt. Daarna reed ik achter de jagers aan naar de plaats waar het gebeurd was. Daar aangekomen lopen we via een omweg naar de aanschotplaats om zo het spoor niet te bevuilen. Daar aangekomen hadden ze de aanschotplaats mooi gemarkeerd met een paaltje. Ik heb Xam even laten zitten zodat ik op mijn gemak de aanschotplaats kon bestuderen. In de buurt van het paaltje zag ik redelijk wat snijhaar liggen. Hier en daar hele kleine spettertjes licht kleurig (bijna roze) zweet. Ik dacht gelijk aan een longschot gezien de kleur van het zweet. Normaal als een ree in de longen geraakt is komt het nooit zo ver. Ook vonden wij een heel klein stukje bot (+/- 3 x 1 mm). De jager wist te vertellen dat vanaf de aanschotplaats de geit schuin naar rechtsachter was weg gerend in de richting van de hoek van het veld. Ik zag dat daar achter het prikkeldraad een bosje was.

Ik haalde Xam op en liet hem even op zijn gemak ruiken bij de aanschotplaats. En daar ging Xam..... alleen in plaats van schuin naar rechtsachter wilde Xam heel duidelijk recht op het prikkeldraad af. Ik liet hem een stukje gaan met in gedachte hij zal zo wel merken dat hij de andere kant op moet. Maar dit gebeurde niet. Ik hoorde de jager nog zeggen:"Hij pakt het verkeerde spoor. Zo is vanochtend een andere ree weg gegaan toen wij kwamen kijken dus die kant moet hij niet op.

Tja wat moet je dan...ff denken...ok Xam terug gehaald en proberen of hij het spoor wilde volgen rechts naar achteren..... Xam wilde niet goed die kant op en uit eindelijk ben ik met hem opgelopen die kant op en op een gegeven moment kreeg hij wel weer een spoor in de neus. De lijn ging strak en daar gingen we weer. Aan het einde van het veld gingen we onder het prikkeldraad door en daar begon een bosje naar links. Na ongeveer 15 meter wilde Xam het bos in en dat deden we dan ook. Het bos ging door in een griend en na de griend ging het eerst verder over een kaal maisveld en daarna verder over het omgeploegde land (dat loopt erg zwaar vooral als het drassig is). na een meter of 500 op het omgeploegde land was Xam het spoor bijster. Ik besloot om even terug te gaan en te overleggen met de jagers. Onderweg terug even gebeld met Theo die zei het volgende:"zoals je het zweet beschrijft kan het inderdaad longzweet zijn en dat stukje bot kan van een rib afkomstig zijn. Zet je hond opnieuw in en vertrouw op je hond, probeer rustig te lopen en goed te kijken naar aanwijzingen van gebroken takken zweet etc.".

Zo gezegd zo gedaan. Ik ben helemaal terug gelopen naar de aanschotplaats. De jagers waren inmiddels ook aan het zoeken of ze nog ergens zweet zagen. Xam opnieuw ingezet en hij ging weer recht op het prikkeldraad af. Ik had zoiets van ok Xam laat maar zien wat je ruikt. We gingen onder het prikkeldraad door en over een sloot heen. Ik had nog geen nieuw zweet gezien. Daarna kreeg hij weer spoor en liep schuin op de griend af waar we eerder doorheen gelopen waren. De jager die daar langs de griend aan het zoeken was naar zweet floot en maakte mij duidelijk dat hij wat had gevonden. Ik liet Xam zijn spoor uitwerken en dat ging inderdaad naar die jager toe. Daar aangekomen zagen we flink wat zweet aan het riet zitten en het spoor ging daar de griend in. Ik weer over het prikkeldraad en Xam er onderdoor. Al snel zagen we meer zweet en na nog een korte 70 meter lag daar het ree dood in zijn wondbed.

Zo zie je maar weer hoe goed de neus van een hond kan zijn. Een volgende keer zal ik echt voor 100% op mijn hond vertrouwen....die weet waar het spoor loopt.

7 maart 2009, 1e jachtdag van Xanthos.

Gisteren was het nog lekker mistig toen ik mijn spullen pakte om weer richting het veld te gaan Xam stond beteuterd te kijken. Ik was helemaal in het groen gekleed en hij mocht niet mee. Ach een volgende keer mag jij weer mee Xam, dacht ik bij mezelf.

In de auto gestapt en na een 40 minuten rijden was ik aangekomen op de plaats van bestemming. Axel, de jager die mij had uitgenodigd, kwam ook net aanrijden dus we konden gelijk het erf van de boer op. Hij vertelde dat hij zojuist al een meerkoet had geschoten. Vandaag gingen we namelijk op de meerkoeten. Vorige week waren we er ook en toen zaten er zoveel dat vanwege de schade er een ontheffing was aangevraagd om het aantal in te perken.

Na een paar minuten wachten kwamen er nog twee auto’s aanrijden. In één auto zat Piet samen met zijn labrador Fokke, de vaste voorjager van Axel. In de tweede auto zat Linda met Xanthos, de zoon van mijn Xam. Voor Linda en Xanthos was het de eerste keer dat ze met een echte jacht mee gingen dus allemaal erg spannend. Zo te zien aan de "bigsmile" bij het uitstappen hadden ze er erg veel zin in.

Om in aanmerking te komen voor een ontheffing om meerkoeten te schieten moeten er eerst twee verschillende afschrikmiddelen in het veld geplaatst worden. Dit was ook gebeurd en om de zoveel meter stond er een vogelverschrikker of een bamboe stok met een lang rood/wit lint er aan om de meerkoeten af te schrikken. Op zich werkte dit wel maar niet afdoende. Er zaten nog steeds erg veel meerkoeten op het land en in het water naast het land en die zorgen voor veel schade bij de boer.

Dus toen we er allemaal waren zijn we het veld in gegaan Axel en ik met geweer en Linda met Xanthos en Piet met Fokke. De hondenmensen dreven de meerkoeten vanaf twee kanten naar het midden en daar stonden wij met de geweren. De eerste meerkoet die op de wieken kwam (wegvloog) ging gelijk de sloot over naar het veld er achter. Helaas was deze buitenschot. De volgende kwam op de wieken en vloog mooi vanaf links mijn kant op. Ik schouderde mijn geweer en op het schot viel deze mooi in het water. Achter deze eerste meerkoet kwam gelijk nog een tweede welke Axel op het schot naar beneden haalde. De meerkoeten werden netjes binnen gebracht met een mooi staaltje hondenwerk van Fokke. Dit was een goed begin maar helaas voor ons hadden een aantal meerkoeten ons toch al doorgehad waardoor het aantal wat er in de sloot zwom tegenviel.

We gingen een volgend stuk proberen daar zagen we net twee meerkoeten in de kant zitten. Ik en Axel zijn er naartoe geslopen om positie in te nemen. Toen we eenmaal aan de water kant kwamen (we waren een beetje omgelopen zodat ze ons niet konden zien)waren ze al weg. Toen we goed keken zagen we het…ze waren door een waterpijp gegaan naar een volgende akker. Je raad het al deze akker was van een andere jachthouder en daar mochten we niet komen. Alsof ze het wisten….

Toen was het tijd om even wat te gaan eten dus snel weer terug over het veld naar de auto’s even de andere schoenen aangetrokken, ze zien je aankomen in het restaurant met je klei laarzen. Daar aangekomen parkeerde we de auto’s en zagen we een kleine 100 meerkoeten op de kant zitten tegenover het restaurant……….alsof ze het erom deden.

Na lekker wat gegeten te hebben en uiteraard wat verhalen gehoord te hebben gingen we nog even het veld in. Nu waren we begonnen aan de andere kant van het veld. Daar zaten er een aantal verderop in de vaart. Axel en Piet zijn de vaart afgelopen terwijl Linda en ik waren doorgelopen een veld verder om als ze onze kant op kwamen daar de pas af te snijden. Fokke werd door Piet ingezet om de overzijde van de kant uit te drijven. Dit gebeurde niet voor niets want Fokke stuurde er zo twee het water in die vervolgens tijdens hun vlucht voor de hond door Axel werden ingerekend. Daarna kwam Fokke mijn kant op en hij kreeg verwaaiing. Ik stond al klaar met het geweer, rekening houdend met de hond. Als je hagel tegen het water aanschiet kan je een ricochete krijgen en dus moet je zorgen dat er dan geen hond geraakt kan worden. Maar in plaats van dat de meerkoet uit de dekking kwam Folke eruit met de levende meerkoet in zijn bek. Al dat knallen was hij wellicht zat en besloot ze maar zelf te vangen.

De andere meerkoet die er nog moest zitten hebben we laten zitten. Hierop zijn we goed gestemd nog even naar de andere kant gegaan. Daar zat een vijftal meerkoeten net achter de boerderij op de kant. Linda en Piet gingen proberen met de honden deze meerkoeten onze kant op te krijgen en wij gingen aan de andere kant van de boerderij staan. Maar ook deze meerkoeten lieten zich niet vangen. Bij het zien van de honden kozen ze het luchtruim en dit keer niet in onze richting.

Al met al was het weer een hele mooie dag en hadden we een tableau van 6 meerkoeten.

Hier nog enkele foto's

Linda met Xanthos

Xanthos met meerkoet

Linda met Xanthos

Ikke met Xanthos

18 april 2009, Examen Stichting Zweethonden Nederland.

De weersverwachtingen waren erg goed. Met een goed gevoel en een beetje zenuwen ben ik om 23.30 mijn bed ingedoken. Na nog eventjes met gedachten vol gelegen te hebben ben ik ingedut. Op zaterdag 18 april om 07.00 uur werd ik gewekt door het irritante geluid van mijn wekker. Tijd om op te staan……pffff had het gevoel alsof ik er nog maar net in lag. Maar toen besefte ik het me weer. Voor vandaag stond er iets heel erg leuks op het programma. Namelijk het examen voor de Stichting Zweethonden Nederland.

Dus toch maar snel mijn bedje uitgeklommen en onder de douche gesprongen. Beneden aangekomen zat Xam mij al hoopvol aan te kijken. Xam en ik hebben nog even een klein rondje gemaakt en daarna de auto ingeladen en vertrokken. Dit keer moesten we naar Staverden nabij Ermelo alwaar het examen plaats zou vinden. Na een rustige heen reis zonder vertragingen kwamen we aan op een prachtige locatie op een mooi landgoed. Het onthaal was gezellig en warm met verse koffie hete thee en een lekkere plak cake voor erbij.

Na een korte voorstel ronde werd het programma van deze dag besproken. In de ochtend kregen we een korte lezing/ theorie uitleg met handige tips en trucs. Daarnaast kwamen er ook veel weetjes aanbod en zaken waarop je goed moet letten als zweethondenman. Ook werd er tijd besteed aan herkenning van letsel plaats. Er waren twee stuks wild aanwezig om ons daarbij visueel te ondersteunen. Zo was er een ree waarbij we een mooie uitleg kregen over de verschillende haren op het lichamen en hoe je aan snij haar kon herkennen waar het dier geraakt zou zijn. Verder was er ook nog een zwijn aanwezig. Ook hierbij hebben we de verschillende haren bestudeert. Het zwijn zelf is daarna open gesneden zodat we ook een kijkje aan de binnenkant kregen. Zo waren mooi alle organen te zien en met een heldere en duidelijke uitleg kregen we ook te horen hoe we op een letsel plaats hier de verschillende orgaan stukjes zouden kunnen herkennen.

Voor ik het vergeet nog even een korte uitleg.
Een letselplaats/aanschotplaats = de locatie waar het wild is aangereden / aangeschoten en waar mogelijk sporen te vinden zijn van de aard van de verwonding van het dier.

Op de letsel plaats wordt vaak zweet (= bloed van het gewonde dier) gevonden. Daarnaast is het ook nog mogelijk dat er stukjes weefsel van organen aanwezig zijn. Als zweetwerker moet jij dit kunnen beoordelen om zo vast te stellen wat voor dier er geschoten is. Wat de leeftijd van het dier ongeveer is ( en dan meer is het een klein/jong dier of een groot/volwassen dier). Waar het dier geraakt is en of het daardoor een lange/korte nazoek zal worden.

Al met al een hoop dat je moet weten.

Na deze theorie ochtend hebben we genoten van een lekkere kop soep en nog mooiere verhalen van de verschillende jachtopzichters en mede jagers die op waren gegaan voor het examen van vandaag. Iedereen maakte even een rondje met zijn/haar hond en daarna werd de groep in twee opgesplitst. Xam en ik gingen met groep 1 mee naar het bos alwaar we een kort zweetspoor zouden krijgen. De hond zou tijdens dit spoor beoordeeld worden op zijn omgang met het stuk grofwild wat aan het eind van het zweetspoor zou liggen.

Wij mochten van onze groep de spits afbijten en gingen mee naar de aanschotplaats. De aanschotplaats werd mij aangewezen en ik heb Xam een paar meter verderop zittend op mij laten wachten. Na de inspectie heb ik Xam opgehaald en ingezet op het spoor. Feilloos liep hij het spoor uit en aangekomen bij het ree begon hij het te inspecteren en te likken. Na een korte bespreking kregen wij te horen dat Xam in ieder geval geslaagd was. Complimenten kregen wij over het feit dat we een goed ritueel hadden ingebouwd en dat zichtbaar te merken was dat toen Xam de zweetlijn om kreeg hij wist wat er stond te gebeuren. Tijdens het inspecteren van de aanschotplaats had ik ook goed zijn aandacht getrokken met als gevolg dat hij volgens de beoordeellaars goed het spoor aan nam en uitliep.

O.k. dat was onderdeel 1 van het examen. Hierna mochten we weer terug naar de schuur waar we de theorie ochtend hadden gehad. Daar aangekomen werden we eerst de zolder opgestuurd waar we om de beurt vanaf werden gehaald om daarna examen te doen in de letsel herkenning op de aanschotplaats. Tijdens dit examen werden er twee situatie’s nagebootst. Op tafel kreeg je twee aanschotplaatsen te zien. De eerste was van een volwassen ree. Er lag wat snijhaar bij licht van kleur daardoor wist ik dat dit van de onderzijde van het ree was. Verder lagen er hier en daar wat donkere stukjes weefsel. Bij het tussen de vingers nemen van het weefsel kon je het helemaal fijn drukken. Hierdoor wist ik dat het hier om een leverschot moest gaan.

Deze analyse had ik goed. Hierna kregen we nog enkele vragen over hoelang je zou moeten wachten voor je kon beginnen aan de nazoek. Een andere vraag was of je na 8 uur gewacht te hebben met nazoeken en je komt bij het stuk zal dit dan nog afspringen of ligt het dan dood in het wondbed. Ook op deze vragen had ik goed geantwoord. Het is namelijk niet verstanding mits het een zeer duidelijk longschot is geweest om minder dan 4 uur te wachten voordat je gaan nazoeken.

De tweede aanchotplaats was van een volwassen zwijn. Er lag weer wat haar en verder stukjes bot. Ik meende te zien aan het bot en door de holte van binnen dat er hier sprake was van een loper schot. Maar naast dit stukje bot lagen er nog een paar andere stukjes die mij heel erg deden denken aan een foto op de site van de stichting zweethonden nederland. Op de foto moest dat een kaakschot voorstellen. Daarop ben ik in de war geraakt en heb ik toen op een kaakschot gegokt. Jammer want dat was mijn enige fout bij dit onderdeel van letsel herkenning. Hierna hebben we nog een uurtje moeten wachten totdat iedereen klaar was. Daarna werden we één voor één het kantoor binnen geroepen waar we de uitslag kregen. Met een hartelijke proficiat kreeg ik twee mooie gele certificaten in mijn handen gedrukt. De één voor Xam en de andere voor mij.

Met een heerlijk gevoel ben ik na nog wat geklets te hebben weer naar het zuiden gereden……….wat een mooie dag.